درس دوم : منشأ پيدايش تشيع 1 . زمان و علل ظهور تشيع براى پى بردن به اصالت و حقيقت هر چيز ، بايد به زمان و علل ظهور آن توجه نمود ، چنان‌كه در شناخت حقيقت تشيع نيز بايد ، چنين كرد . برخى از نويسندگان متعصب يا ناآگاه بدون توجه به اين نكته ، كوشيده‌اند تشيع را مانند ساير فرقه‌ها ، گروهى نوظهور يا حزبى سياسى قلمداد كنند كه در اثر تحولات و دگرگونيهاى تاريخى ، سياسى و يا اجتماعى پديد آمده است « 1 » و مىخواهند با اتهاماتى واهى آن را از پيكر اسلام جدا سازند . از اين رو ديدگاهها و نظريات گوناگونى درباره منشأ و تاريخ پيدايى تشيع ابراز كرده‌اند ، كه اين اختلاف ديدگاهها ، خود بهترين دليل بر ابطال ديدگاههاى مغرضين و ناآگاهان و اثبات ديدگاه حق و مستند شيعه است كه دوران و منشأ پيدايى شيعه را به عصر نبوت بازمىگرداند . در اين درس با اشاره به ديدگاههاى غيرمنصفانه ، به مستندات مهم عقلى ، قرآنى و روايى ديدگاه حق مىپردازيم . يك . برخى پيدايى شيعه را پس از جريان سقيفه بنى ساعده و انتخاب نخستين خليفه دانسته‌اند . دو . عده‌اى از نويسندگان نوشته‌اند : شيعه از بدعتهاى عبداللَّه بن سبأ يهودى است . سه . برخى ديگر گفته‌اند : شيعه پس از خلافت حضرت على ( ع ) پديد آمد . چهار . بعضى پيدايى شيعه را پس از جنگ جمل دانسته‌اند . پنج . كسانى نيز ظهور شيعه را پس از جنگ صفين و به دنبال پيدايى خوارج دانسته‌اند .

--> ( 1 ) . مصطفى ، رافعى ، حضارة العرب ، ص 230 .