شش . ظهور شيعه پس از شهادت امام حسين ( ع ) در كربلا ، سخن برخى ديگر است . هفت . برخى هم ظهور شيعه را به نوعى با ايرانيان مرتبط دانسته و مىگويند : ظهور شيعه رنگ و بوى ايرانى دارد . هشت . دسته‌اى نيز تشيع را پيامد سياست پادشاهان صفوى دانسته‌اند . « 1 » نه . پيدايش شيعه در عصر پيامبر اتفاق افتاد . سخن حق و مستند ، قول اخير است ؛ يعنى تاريخ پيدايش شيعه به عصر پيامبر ( ص ) باز مىگردد . از شأن نزول و تفسير برخى آيات قرآن و روايات كه شيعه و سنى دربارهء حضرت على ( ع ) و پيروان او نقل كرده‌اند فهميده مىشود كه هسته نخستين تشيع و اساس آن را خداوند در قرآن كريم نشاند و پيامبر اكرم ( ص ) در طول دوران رسالتش آن را آبيارى كرد و پروراند تا آنكه شجرهء طيبه‌اى گرديد و در زمان آن حضرت به ثمر نشست . به همين جهت برخى - كه نام آنها خواهد آمد - در زمان پيامبر ( ص ) به عنوان شيعه معروف بوده‌اند . همين افراد بودند كه انتخاب خليفه را پس از پيامبر در سقيفه مردود دانسته و با استناد به احاديث پيامبر گفتند ، پيامبر ( ص ) جانشين خود را در زمان حياتش و پيش‌تر تعيين و معرفى كرده است . بنابراين پيامبر اكرم ( ص ) به فرمان خداوند ، نخستين شخصى بود كه به ولايت و رهبرى حضرت على ( ع ) تاكيد كرد و به پيروان وى نام شيعه نهاد . « 2 » بدين جهت تشيع همان اسلام ناب محمدى و سيماى حقيقى و واقعى آن است كه در زمان خلافت ظاهرى حضرت على ( ع ) ، اعتقادات درونىاش تحقق يافت و در اين دروان ، تشيع خود را در عمل نشان داد و الگوى هميشه ماندگار حكومت عدل و قسط در جهان گرديد . دليل و حجت شيعه براى ولايت و امامت حضرت على ( ع ) فراتر از ويژگىها و برترىهاى شخصى آن حضرت است كه شيعه و سنى به آنها معترفند ، ادله ولايت و امامت على ( ع ) و اثبات آن در دوران پيامبر ( ص ) از منظر عقل و نقل قابل اثبات است .

--> ( 1 ) . على اصغر ، رضوانى ، شيعه‌شناسى و پاسخ به شبهات ، ج 1 ، ص 39 - 40 ؛ تاريخ تشيع ، ج 1 ، ص 35 - 37 ؛ دايرة المعارف تشيع ذيل عنوان « تشيع » . ( 2 ) . تشيع در سير تاريخ ، ص 15 - 16 .