تبعيد مىكنند . امام در تبعيد نيز در مقابل عملكردهاى رژيم شاه ساكت نمىنشيند و به هر مناسبتى با اطلاعيه و سخنرانى به افشاى نيّات پليد رژيم شاه مىپردازد . تا آنكه روزنامه اطلاعات در روز هفدهم دى 1356 در مقاله‌اى تحت عنوان « ايران و استعمار سرخ و سياه » به قلم احمد رشيدىمطلق ، صريحاً به امام خمينى اهانت مىنمايد كه احساسات مذهبى مردم به ويژه مردم قم جريحه‌دار و به واكنش‌هاى شديد و درگيريهاى جدى بين مردم و رژيم تبديل مىشود . اين تظاهرات پس از سه روز منجر به قيام خونين نوزدهم دى 1356 در قم و كشته و مجروح شدن تعدادى از مردم و طلاب گرديد . پس از حادثه قم ، جنبش تبريز در چهلم شهداى قم در 29 بهمن همان سال شكل مىگيرد و در چهلم تبريز ، مردم يزد قيام مىكنند و سپس سراسر ايران يكپارچه تبديل به قيام و تظاهرات و اعتصاب و درگيرى و . . . مىگردد . با ادامهء اين حوادث ، چند دولت عوض مىشود ، ولى براى رژيم فايده‌اى نمىبخشد تا آنكه شاه در 26 دى 1357 ايران را به مقصد مصر ترك مىكند و با اين اقدام خود ، پايان سلسله پهلوى و نابودى دولت دست نشانده آمريكا را در ايران رقم مىزند . امام خمينى در روز دوازدهم بهمن 1357 پس از چهارده سال تبعيد به ايران بازمىگردد و مورد استقبال بىنظير مردم از فرودگاه تا بهشت زهرا قرار مىگيرد و طى سخنانى در بهشت زهرا مىفرمايد : من دولت تعيين مىكنم ! من توى دهن اين دولت مىزنم ! من به پشتيبانى اين ملت دولت تعيين مىكنم ، دولت غير قانونى بايد برود . . . ! پس از ورود امام به ايران ، مردم ايران هر روز براى اعلام وفادارى و بيعت در محل استقرار امام حاضر مىشدند . تا آنكه در نوزدهم بهمن ماه پرسنل نيروى هوايى نيز همبستگى خود را با امام اعلام نمودند و در 22 بهمن ارتش اعلام بىطرفى مىنمايد و با غروب آن روز ، عمر رژيم شاهنشاهى ايران به سر مىرسد و انقلاب اسلامى ايران به رهبرى امام خمينى پيروز مىگردد و نظام جمهورى اسلامى با ويژگيهاى منحصر به خود در عصر كنونى تأسيس مىشود . « 1 »

--> ( 1 ) . ر . ك : تحولات سياسى و اجتماعى ايران در دوران پهلوى ، ص 266 - 347 .