در اسلام اصل بر اين است كه زن و مرد كُفْو و همشأن يكديگر باشند . از اين رو رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « انكحو الاكفاء » « 1 » كسانى را كه همشأن و همرتبه هستند به ازدواج يكديگر درآوريد . به همين جهت رسول اللّه قصد داشت زهراى مرضيّه را به ازدواج كسى درآورد كه كفو او باشد ، امّا خواستگاران مطرح شده كجاو زهراكجا ؟ آنها از كفر به اسلام داخل شده بودند و هنوز در مراحل اوليّهء اسلام و ايمان بوده ، نمى توانستند كفو و همشأن زهراى مرضيّه باشند . زهرايى كه ادلّهء قطعى ، عصمت او را تأييد مىكند و سرآمد زنان جهان است . در روايات گذشته ديديم كه نام حضرت زهرا سلام الله عليها ، در زمرهء چهار زن كامل جهان آمده و در بعضى از آن روايات به برترى حضرت زهرا بر آن سه زن ديگر تصريح شده بود . پيامبر با توجه به ابعاد شخصيت حضرت فاطمه عليها السلام هيچ كسى جز امام على عليه السلام را كفو و همشأن ايشان نمى دانست و منتظر بود تاحضرت على عليه السلام از زهرا عليها السلام خواستگارى كند . در روايات از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده است كه فرمود : اگر على نبود براى حضرت زهرا كفو و همشأنى يافت نمىشد . « 2 » ج - خواستگارى همان گونه كه اشاره شد تنى چند از مسلمانان سرشناس خدمت

--> ( 1 ) - وسائل الشيعه ، شيخ حر عاملى ، ج 4 ، ص 29 . ( 2 ) - بحارالانوار ، ج 43 ، ص 58 .