رسول خدا رسيده ، تقاضاى ازدواج با حضرت زهرا عليها السلام را مطرح كردند كه حضرت به آنان جواب مساعد نداد . امام على عليه السلام كه در اين هنگام حدود بيست سال داشت ، به پيشنهاد بعضى از مسلمانان اقدام به خواستگارى حضرت زهرا نمود . وقتى بر پيامبر وارد شد حضرت لبخندى زد و فرمود : اى ابوالحسن ، حاجتت چيست ؟ اميرمؤمنان عليه السلام ضمن اشاره به نزديكى و خويشاوندى خود با پيامبر و سبقتش در اسلام و مجاهدت ها و فداكارى هايش ، تقاضاى ازدواج با زهراى مرضيه را مطرح نمود . پيامبر صلى الله عليه و آله در جواب فرمود : اى على ! پيش از تو مردان زيادىازاو خواستگارى كرده‌اند و من مطلب را با فاطمه در ميان نهاده ، در چهرهء وى آثار عدم تمايل را مشاهده نموده‌ام . پس اجازه بده پيام و خواست شما را نيز به وى برسانم . سپس به اتاق دخترش وارد شد و فرمود : فاطمه جان ! على بن ابى طالب كه نزديكى وى را با من و فضل و مراتب ايمان و اسلامش را مىدانى ، به خواستگارىات آمده است . دخترم ! بدان كه من از خدا خواسته ام تا تو را به همسرى بهترين و محبوب ترين بندگانش درآورد . نظر تو چيست ؟ فاطمه همچنان ساكت بود ، ولى روى برنگردانيد و آثار كراهت در چهرهء وى مشاهده نشد . پيامبر همين سكوت را نشانهء رضايت دانست . « 1 » در اينجا پيامبر صلى الله عليه و آله با عمل خود به پدر و مادران ياد داد كه در تزويج دخترانشان بايد براى نظر آنها ارزش قائل شوند و آنها را به‌ازدواج كسانى درآورند كه هم داراى فضايل اخلاقى و توان ادارهء زندگى باشند و هم

--> ( 1 ) - همان ، ص 93 .