درس اول : خصوصيات فردى ولادت پيشواى هفتم شيعيان ، روز هفتم ماه صفر ، سال 128 هجرى قنرى در دهكده « ابواء » « 1 » متولد شد . « 2 » وقتى بشارت ولادت آن گرامى به پدر بزرگوارش داده شد ، ضمن دعا براى سلامتى مادر ارجمندش ، مولود را برترين آفريده الهى شمرد كه به وى عنايت شده است . « 3 » سپس به شكرانهء اين ولادت مسعود ، به محض ورود به مدينه ، سه روز به عموم مردم وليمه داد . « 4 » نام ، كنيه و القاب پيشواى ششم عليه السلام نام فرزند خود را « موسى » گذاشت . اين نام هر چند در ميان امامان پيشين سابقه نداشت ، ليكن در ميان پيامبران سابقه دارد و همنام « موسى » كليم اللَّه است ، از اين رو ، اصل اين نام به زبان قبطى است . « 5 » امام كاظم عليه السلام به كنيه‌هاى چند خوانده مىشد مثل : « ابوالحسن » ، « ابوابراهيم » ، « ابوعلى » « 6 » و « ابو اسماعيل » « 7 » ولى مشهورتر از همه « ابوالحسن » است . « 8 » لقبهاى آن گرامى نيز فراوان است ، از جمله : « عبد صالح » ،

--> ( 1 ) - ابواء ، از دهكده‌هاى اطراف مدينه ، و آمنه بنت وهب ، مادر گرامى رسول خدا ( ص ) در آنجا مدفون است . ( 2 ) - ر . ك . اعلام الورى ، ص 286 ؛ كافى ، ج 1 ، ص 397 و مناقب ، ابن شهر آشوب ، ج 4 ، ص 323 . در پاره‌اى منابع ، سال‌ولادت آن گرامى سال 129 هجرى ذكر شده است ( ر . ك . تذكرة الخواص ، ص 312 و كافى ، ج 1 ، ص 397 ) ولى مشهور همان است كه در متن آورده شده است . ( 3 ) - ر . ك . المحاسن ، برقى ، ج 2 ، ص 314 . ( 4 ) - ر . ك . مسند الامام الكاظم ، عطاردى ، ج 1 ، ص 2 ؛ المحاسن ، ج 2 ، ص 418 . ( 5 ) - در مورد وجه نامگذارى حضرت موسى ( ع ) به اين اسم گفته شده موسى تركيبى از « مو » به معناى آب و « سى » به‌معناى درخت است و چون حضرت موسى را در صندوق نهاده به رود نيل انداختند و او را از بين آب و درخت گرفتند ، بدين اسم نام نهادند ( ر . ك : ناسخ التواريخ ، زندگانى موسى بن جعفر ( ع ) ، ج 1 ، ص 16 ) . ( 6 ) - مناقب ، ج 4 ، ص 323 . ( 7 ) - كشف الغمه ، ج 3 ، ص 2 . ( 8 ) - از آنجا كه كنيهء بعضى امامان ديگر نيز « ابوالحسن » است براى تفكيك به امام هفتم 7 « ابوالحسم الاوّل » و به امام‌رضا 7 « ابوالحسن الثانى » و به امام هادى 7 « ابوالحسن ثالث » مىگويند و منظور از « ابوالحسن » بدون قيد ، در روايات ، امير مؤمنان 7 است .