« كاظم » ، « نفس زكيّه » ، « زين المجتهدين » ، « صالح » ، « صابر » ، « امين » ، « زاهر » و « باب الحوائج الى للَّه » « 1 » ملقب شدن آن پيشواى بلند مرتبت به هر يك از لقبهاى ياد شده بيانگر بروز و تجلى بيشتر آن صفت در وجود آن حضرت در مقايسه با ديگر افراد است كه مرتبه‌اى ازكمال و درجه‌اى از منزلت معنوى اين امام همام نزد پروردگارش به شمار مىرود . به عنوان نمونه در ذيل به وجه تسميه بعضى از القاب آن گرامى اشاره مىكنيم . كاظم : در مورد وجه ملقّب شدن پيشواى هفتم به « كاظم » بيانات مختلفى نقل شده كه دو نمونهء آن را ذكر مىكنيم . 1 - از آن جهت كه آن حضرت خشم خويش را فرو مىبرد و در برابر ناملايمات و آزارهاى ديگران بردبارى پيشه مىكرد . « 2 » 2 - از آن جهت كه پاسخ هر بردى را با گذشت و بخشش مىداد . « 3 » عبد صالح : از آن جهت كه در عبادات پروردگار و شب زنده‌دارى كوشش فراوان داشت . « 4 » باب الحوائج : از آن جهت كه پناهندگان و توسل جويندگان به آن حضرت ، از در خانه‌اش حاجت روا و خشنود باز مىگشتند ، « 5 » ابوعلى از بزرگان مذهب حنبلى مىگويد : « هر مشكل و گرفتارى كه براى من پيش مىآمد و من به قبر مطهر موسى بن جعفر عليه السلام روى مىآوردم ، خداوند آن را طبق خواسته من رفع مىكرد . » « 6 » پدر و مادر پدر گرامى پيشواى هفتم ، امام صادق عليه السلام و مادر ارجمندش امّ ولدى به نام « حُمَيْده

--> ( 1 ) - ر . ك . مطالب السؤول ، ص 83 و مناقب ، ج 4 ، ص 323 . ( 2 ) - همان ( 3 ) - تذكرة الخواص ، ص 312 . ( 4 ) - همان و تاريخ بغداد ، ج 13 ، ص 27 . ( 5 ) - ر . ك : مطالب السؤول ، ص 83 . ( 6 ) - حياة الامام ، موسى بن جعفر ، ج 1 ، ص 51 .