امام صادق ( ع ) در بخش ديگرى از اين حديث شريف ، اين امتيازات و تعهدات را به وجود اميرمؤمنان ( ع ) محدود نمىكند ، بلكه آنها را نسبت به ديگر امامان عليهم‌السّلام نيز تعميم مىدهد و مىفرمايد : « وَ كَذلِكَ يَجْرِى لِائِمَّةِ الْهُدى واحِداً بَعْدَ واحِدٍ » « 1 » اين امتيازات و تعهدات درباره همهء پيشوايان هدايت ، يكى پس از ديگرى ، جريان دارد . اين روايات و دهها روايت ديگر در بابهاى مختلف با صراحت ، مفهوم امام و امامت در فرهنگ شيعى را زمامدارى و اداره امور سياسى و اجتماعى امّت دانسته ، امامان را صاحبان اصلى حكومت معرفى كرده‌اند . بنابراين ادعاى « امامت » از سوى آن بزرگواران ، ادعاى « حكومت » نيز هست ، و دعوت همه جا گستر آنان در حقيقت دعوت به مبارزه‌اى فرهنگى ، سياسى و نظامى براى دستيابى به حكومت بوده است . « 2 »

--> ( 1 ) - اصول كافى ، ج 1 ، ص 196 . ( 2 ) - بيشتر مطالب اين درس از كتاب پيشواى صادق نوشته مقام معظم رهبرى ، حضرت آيت اللّه العظمى خامنه‌اى اقتباس شده است .