ج - جود و بخشش امام حسين ( ع ) همچون پدرش كانون جود و سخاوت و پناهگاه محرومان بود . روزى امام ( ع ) به عيادت « اسامَةِبْنِ زَيْد » رفت . ديد وى پيوسته اظهار اندوه مىكند . امام ( ع ) علت اندوهش را پرسيد . - مبلغ شصت هزار درهم بدهكارم . - پرداخت آن به عهده من . - مىترسم اجلم فرا رسد و هنوز دينم ادا نشده باشد . - پيش از مرگت پرداخت خواهم كرد . سپس دستور داد بدهكاريش را ادا نمايند . « 1 » مردى باديه نشين به حضور امام ( ع ) رسيد و عرض كرد : « اى فرزند رسول خدا ! ديهء كاملى بر عهده دارم و از پرداخت آن ناتوانم . با خود گفتم از بخشنده‌ترين مردم تقاضاى كمك كنم . و كسى را بخشنده‌تر از خاندان پيامبر ( ص ) نديدم . » امام ( ع ) از او سه سؤال كرد و فرمود : « با پاسخ دادن هر سؤال يك سوّم خواسته‌ات برآورده خواهد شد . » مرد بيابان نشين ، به پرسشهاى آن بزرگوار پاسخ داد . امام ( ع ) كيسه‌اى حاوى هزار دينار - به ضميمهء انگشتر خويش كه نگين آن دويست درهم ارزش داشت - به وى بخشيد و فرمود : « با اين پول دينت را بپرداز و با پول انگشتر ، هزينه زندگىات را فراهم ساز . » اعرابى در حالى كه با خرسندى از خدمت امام ( ع ) باز مىگشت اين آيه را بر لب داشت : « اللَّهُ اعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهْ . » . خدا داناتراست كه رسالت خود را كجا قرار دهد . « 2 » د - عطوفت و مهربانى پيشواى سوّم ( ع ) ازعطوفت و مهربانى خاصّى نسبت به انسانها برخوردار بود . حتى

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 44 ، ص 189 . ( 2 ) - مناقب ابن شهر آشوب ، ج 4 ، ص 65 .