گاهى دشمنانش نيز از محبّت و عطوفت آن حضرت بهره‌مند مىشدند . « حُرِّبْنِ يَزيدِ رياحى » - اوّلين فرماندهء اعزامى « عُبَيداللَّهُ بْنِ زياد » بر سر راه امام حسين ( ع ) - با هزار نفر با امام ( ع ) برخورد كرد . نيروهاى تحت امر حرّ بر اثر گرما و تشنگى فراوان در معرض هلاكت بودند . بزرگ منشى و عطوفت امام ( ع ) اجازه نداد كه آنان را به همان حال رها كند . بلكه به ياران خود دستور داد همهء افراد دشمن را سيراب كنند ، حتى به اسبهايشان نيز آب دهند . در اين جريان امام ( ع ) با دست مبارك خويش به برخى از سپاهيان حرّ ، آب داد . « 1 » ه - شجاعت شجاعت ، واژه‌اى است كه با نام امام حسين ( ع ) پيوند خورده است . آن حضرت معلّم شجاعت و فداكارى ، و اسوهء قهرمانان تاريخ و آزادمردان روزگار به شمار مىآيد ؛ زيرا روزگار به خود نديده است كه كسى با تعداد انگشت شمارى ياور ، در برابر خيل عظيمى از دشمن بايستد و هر چه از جنگ بگذرد چهره‌اش بر افروخته‌تر گردد . امام حسين ( ع ) نه تنها با به شهادت رسيدن يارانش دچار ضعف و سستى نمىشد ، بلكه همچون صاعقه‌اى كه از هرجا بگذرد ، چيزى را باقى نمىگذارد ؛ بر دشمن يورش مىبرد و در درياى جنگ شناور مىشد و از مرگ انديشه نمىكرد . « عَقَّاد » در بارهء شجاعت « حسين بن على ( ع ) » مىنويسد : « شجاعت حسين ( ع ) صفتى است كه ظهور آن از مثل حسين غريب نيست ؛ چون پيدايش شجاعت از حسين ( ع ) مانند پيدايش طلا از معدن طلاست . شجاعت فضيلتى است كه حسين ( ع ) آن را از پدران و نياكان خود به ارث برده و براى فرزندانش به ارث گذارده است . . . در ميان فرزندان آدم كسى را نمىتوان يافت كه قلباً شجاعت و توانايى كارى را داشته باشد كه « حسين بن على ( ع ) » در « كربلا » انجام داد . » « 2 » امام‌حسين ( ع ) مظهر تمامى صفات پسنديده و سجاياى اخلاقى ، همچون صبر و استقامت ، رضا و تسليم در برابر حق ، عزّت نفس و . . . بودكه براى رعايت اختصار از بيان آنها صرف نظر كرديم .

--> ( 1 ) - ر . ك . مقتل الحسين ، خوارزمى ، ج 1 ، ص 230 . ( 2 ) - ابوالشهدا ، ص 71 . نشر : مطبعة السعد ، مصر .