امام ( ع ) با قرآن و دعا انس خاصّى داشت و از تلاوت آيات الهى و مناجات با پروردگار بيش از هر چيز ديگر لذّت مىبرد . حتّى در شب عاشورا و درآن لحظات حسّاس ، لذت بخش‌ترين عمل براى آن حضرت ، عبادت و تلاوت قرآن و نيايش با پروردگار بود . از اين رو آن شب را از دشمن مهلت خواست تا لحظاتى بيشتر با خداى خويش مناجات كند و فرمود : « خدا مىداند كه من نماز و تلاوت قرآن و دعاى زياد و استغفار را دوست مىدارم . » « 1 » پيشواى سوم ( ع ) 25 بار پياده به حج رفت « 2 » و در مواقف مختلف اين كنگره عبادى سياسى ، به دعا و نيايش مىپرداخت . دعاى مبارك « عَرَفَه » كه دريايى از عرفان ، توحيد و ديگر معارف اسلامى در آن موج مىزند ، نمونهء بارزى از نيايشهاى آن حضرت است . « 3 » ب - تواضع و فروتنى افرادى كه داراى روح قدسى و ملكوتى هستند ، متواضع و فروتن‌اند . و امام معصوم كه نمونهء عالى انسانيّت و روح قدسى و ملكوتى است ، الگوى تواضع مىباشد . امام حسين ( ع ) همچون پدرش اميرمؤمنان ( ع ) نسبت به مردم مسلمان ، به ويژه محرومان و تهيدستان فروتن بود . روزى از جايى مىگذشت ، چشمش به چند فقير افتاد كه تكّه‌هاى نان خشكى را بر روى لباس خود ريخته مشغول خوردن هستند . امام ( ع ) بر آنان سلام كرد . آنان پاسخ سلام امام را دادند و آن حضرت را براى صرف غذا دعوت كردند . امام ( ع ) پذيرفت و در كنارشان نشست و از نانشان خورد و فرمود : « انَّ اللَّهَ لايُحِبُّ المُسْتَكْبِرينَ » « 4 » سپس فرمود : من دعوت شما را پذيرفتم . شما هم دعوت مرا اجابت كنيد و به خانهء من بياييد . آنان برخاستند و به خانهء امام ( ع ) رفتند . امام ( ع ) به كنيز خود دستور داد هر چه در خانه موجود است براى ميهمانان بياورد . « 5 »

--> ( 1 ) - الارشاد ، مرحوم مفيد ، ص 230 . ( 2 ) - العقد الفريد ، ج 5 ، ص 133 ، و اسدالغابه ، ج 2 ، ص 20 . ( 3 ) - براى آگاهى از متن دعاى عرفه ، به مفاتيح الجنان ، بخش اعمال ماه ذى الحجّه مراجعه كنيد . ( 4 ) - سوره نحل ، آيه 22 . در قرآن متن چنين است : انَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرينَ . ( 5 ) - بحارالانوار ، ج 44 ، ص 189 .