« . . . فَاْلأَرْضُ لَكُمْ شَاغِرَةٌ ، وَأَيْدِيكُمْ فِيهَا مَبْسُوطَةٌ ، وَ أَيْدىِ الْقَادَةِ عَنْكُمْ مَكْفُوفَةٌ ، وَ سُيُوفُكُمْ عَلَيْهِم مُسَلَّطَةٌ ، وَ سُيُوفُهُمْ عَلَيْكُمْ مَقْبُوضَةٌ . الا إِنّ لِكُلّ دمٍ ثَائِراً وَ لِكُلّ حَقٍّ طَالِباً . وَ إِنَّ الثَّائِرَ فِى دِمَائِنَا كَالْحَاكِم فِى حَقِّ نَفْسِهِ . وَ هُوَ اللَّهُ الَّذِى لَا يُعْجِزُهُ مَنْ طَلَبَ ، وَلَا يُفوتُهُ مَنْ هَرَبَ . فَأُقْسِمُ بِاللَّهِ يَا بَنىِأُمَيَّةَ ، عَمَّا قَلِيلٍ لَتَعْرِفُنَّهَا فِى أَيْدىِ غَيْرِكُمْ وَ فِى دَارِ عَدُوِّكُمْ ! . . . » « 1 » ؛ . . . ( به خدا سوگند به دولتى كه خواهان آنيد برسيد و تا مدتى معين در آن بمانيد ) . . . پس زمين براى شما خالى است و دستهايتان در آن گشاده است و دست زمامداران حقيقى از شما باز داشته است ، و شمشيرهاى شما بر آنها مسلّط و شمشيرهاى آنان از شما بازداشته است . آگاه باشيد هر خونى را خونخواهى است و هر حقى را خواهانى . همانا خونخواه خونهاى ما همانند حاكمى است كه دربارهء خودش حكم كند و او خدايى است كه هركس را بطلبد ، از دستگيرى او ناتوان نيست و هركس بگريزد از چنگ او بيرون نرود . به خدا سوگند ياد ميكنم كه اى فرزندان اميّه پس از گذشت اندك زمانى ، خواهيد دانست كه دولت دنيا در دست غير شما خواهد بود و به سراى دشمنانتان انتقال خواهد يافت ! . . . امام ( ع ) در ابتداى اين خطبه از بعثت پيامبر اكرم ( ص ) به عنوان بهترين خلق خدا و نجيب‌ترين بندگانش ياد كرده و از اوضاع پس از آن حضرت شكوه مىكند و به قدرت رسيدن بنىاميّه را از استبداد خلفاى پيشين مىداند كه ابن ابىالحديد در شرح خود اين را به صراحت بيان مىكند كه در حقيقت اگر حق را به صاحبش وامىگذاشتند ، هرگز اين همه حادثه‌هاى تلخ و ناگوار براى مسلمانان و پيشوايان الهى ، رخ نمىداد . ابن ابىالحديد در تحقّق خبرهاى امام از اين حوادث مىگويد : « . . . آنگاه امام ( ع ) در هنگام يادآورى اين حوادث شكوه كرده و با درد و رنجورى مىگويد ( اى بنىاميّه ) در دنيا دستتان در ظلم و حكومت‌دارى باز است و دست آنان كه شايستگى و لياقت آن را دارند و حكومت حق مسلم آنان است ، بسته است . شمشيرهاى شما بر اهل‌بيت ( ع ) كه پيشوايان برحق الهى هستند مسلّط است و شمشير آنان از شما گرفته است .

--> ( 1 ) . نهج‌البلاغه ، خطبه 105 .