على رفيعى

37

در آمدى بر سيره فاطمى (س) (فارسى)

انَّ اللَّهَ هُوَ السَّلامُ وَ مِنْهُ السَّلامُ وَ الَيْهِ السَّلامُ خدا حقيقت سلام است و از اوست سلام و سلام به سوى اوست « 1 » ب . ترس از قيامت مقام معنوى و عصمت حضرت زهرا ( س ) هرگز مايهء غرور وى نشد و او را از ياد مرگ و بيم جهنّم باز نداشت . ياد قبر و قيامت حتى در شب زفاف زهرا ( س ) او را به خود مشغول ساخته بود . « 2 » چون آيهء شريفهء : « وَ انَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اجْمَعينَ لَها سَبْعَةُ ابْوابٍ لِكُلِّ بابٍ مِنْهُمْ جُزءٌ مَقْسُومٌ » « 3 » بر پيامبر ( ص ) نازل شد ، رسول خدا ( ص ) به شدّت گريست . اصحاب نيز با گريهء او گريستند و كسى را ياراى سخن گفتن با پيامبر ( ص ) نبود . تنها چيزى كه قلب آن حضرت را خوشحال مىكرد ديدار فاطمه ( س ) بود . از اين رو ، اصحاب چاره را در اين ديدند كه فاطمه ( س ) را به حضور رسول خدا ( ص ) بياورند . فاطمه ( س ) گفت : « پدر جان ، فدايت گردم ، چرا گريه مىكنى ؟ » پيامبر ( ص ) آيه را براى دخترش خواند . او به محض شنيدن آيه با صورت نقش بر زمين شد و اين جمله را تكرار مىكرد : الْوَيْلُ ، ثُمَّ الْوَيْلُ لِمَنْ دَخَلَ النَّارَ واى ، واى بر كسى كه در آتش جهنم وارد شود ! « 4 » ياد قيامت ؛ روزى كه همهء دلها را به وحشت مىاندازد و مادر شير ده ، كودك شير خوارش را فراموش مىكند و هر باردارى ، جنين خود را بر زمين

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 16 ، ص 1 و ج 43 ، ص 27 - 28 . ( 2 ) . ر . ك : درس پنجم . ( 3 ) . حجر ( 15 ) ، آيه 43 و 44 « و دوزخ ميعادگاه همهء آنها است ! هفت در دارد و براى هر درى ، گروه معينى از آنها تقسيم شده‌اند . » ( 4 ) . بحارالانوار ، ج 8 ، ص 303 .