مدارج رشد و كمال ، گوى سبقت از ديگر زنان و بلكه مردان ربوده‌اند و نامشان در زمرهء اسوه‌ها و نقش آفرينان تاريخ به ثبت رسيده است كه به معرفى اجمالى چند نمونه از آنان مىپردازيم كه در ميان امتهاى پيشين مىزيستند و قرآن بدانان اشاره كرده و يا در شكل‌گيرى ، گسترش يا تداوم آيين مقدس اسلام در محضر بنيانگذار آن ، حضرت ختمى مرتبت ( ص ) و يا جانشينان وى نقش داشتند و هر يك از جهتى الگو بودند . 1 . آسيه بنت مزاحم آسيه دختر مزاحم و همسر فرعون ستمگر و متكبر مصر بود . او به رغم آنكه در دربار فرعون مىزيست و از همهء نعمتهاى مادى و دنيايى برخوردار بود ، به خداى يگانه ايمان داشت « 1 » و وقتى حضرت موسى ( ع ) به پيامبرى رسيد و او معجزهء پيامبر الهى را در مقابل ساحران مشاهده كرد ، به وى نيز ايمان آورد ؛ اما اعتقاد خود را پنهان مىداشت . سرانجام بر اثر پيشامدى « 2 » فرعون به ايمان وى پى برد و از او خواست تا از پرستش خداى يگانه دست بردارد و او را به خدايى بپذيرد و آسيه را در صورت خوددارى از خواستهء وى تهديد به شكنجه و قتل كرد ، با اين حال آسيه نپذيرفت .

--> ( 1 ) . بر پايهء روايتى آسيه هيچ گاه به خداوند كفر نورزيد ( سفينة البحار ، ج 1 ، ص 93 ) . طبق‌روايتى ديگر از پيامبر ( ص ) در دوران پيش از اسلام سه تن هرگز كفر نورزيدند : مؤمن آل فرعون ، على بن ابى طالب و آسيه ، همسر فرعون . ( خصال صدوق ، ص 92 ) ( 2 ) . خلاصهء اين پيشامد بدين گونه بود كه فرعون دستور داد همسر مؤمن آل فرعون را كه‌آرايشگر دختر وى بود با فرزندانش در تنور آتشى بسوازنند . فرعون وقتى گزارش اين جنايت را براى همسرش آسيه نقل كرد ، وى خيلى ناراحت شد و گفت : « واى بر تو ! چگونه بر خداى بزرگ جرأت كردى چنين جنايتى مرتكب شوى ؟ ! » فرعون با اين سخن متوجه ايمان او شد . ( قصص الانبياء ، نعمت اللَّه جزايرى ، ص 260 - 261 )