فرعون دستور داد او را شكنجه كنند و در زير آفتاب به چهار ميخ بكشند و سنگ بزرگى روى وى نهند « 1 » و بدين گونه در راه عقيده و ايمان به خداى يكتا ، روح از تنش پرواز كرد و در بيت رضوان الهى سكنى گزيد و دعايش لحظاتى پيش از شهادت - كه از خداوند خواسته بود در بهشت ، خانه‌اى نزد خود برايش بنا كند - مستجاب شد . « 2 » بر پايهء روايتى ديگر ، فرعونيان ، آسيه را با نگهداشتن زير آفتاب شكنجه مىكردند و چون او را رها كرده ، باز مىگشتند ، فرشتگان بر او سايه مىافكندند و او جايگاه خود را در بهشت مىديد . « 3 » در قرآن كريم دوبار از اين بانو بدون ذكر نام ياد شده است : يك بار در جريان بر گرفته شدن موسى از نيل « 4 » و بار ديگر هنگامى كه وى از خداوند مىخواهد او را از فرعون‌و قوم ستمكارش نجات بخشد و بهشت را روزى وى سازد . « 5 » قرآن كريم در برابر زنانى مانند همسران لوط و نوح كه با وجود معاشرت و مصاحبت با پيامبران خدا ، راه انحراف و كفر در پيش گرفتند ، از آسيه به عنوان نمونهء زنان پرهيزگار و موحّد ياد مىكند كه به رغم زندگى در محيطى كفر آلود ، ايمان خود را به پروردگار حفظ كرد و در كنار مريم ( س ) ، خديجه ( س ) و حضرت زهرا ( س ) در شمار برترين زنان بهشتى قرار گرفت . « 6 » راهى را كه همسر فرعون به سوى بندگى خدا برگزيد ، راهى است كه مىتواند براى همهء پويندگان اين راه الگو باشد ؛ بدين جهت خداى سبحان او

--> ( 1 ) . مجمع البيان ، ج 10 ، ص 319 و سفينة البحار ، ج 1 ، ص 93 . ( 2 ) . اشاره به آيه 11 ، سوره تحريم : « رَبِّ ابْنِ لى عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَّنَةِ » . ( 3 ) . سفينة البحار ، ج 1 ، ص 93 . ( 4 ) . قصص ( 28 ) ، آيه 9 . ( 5 ) . تحريم ( 66 ) ، آيه 11 . ( 6 ) . الدّرّ المنثور ، ج 2 ، ص 194 .