فصل دوم : بانوان اسوه در تاريخ از نظر اسلام و قرآن ارزش و كرامت انسانى در گرو ايمان و اعتقاد صحيح و عمل نيك است و در اين جهت فرقى بين زن و مرد نيست . آيات قرآن بر يكسانى زن و مرد در حرمت و كرامت انسانى و دستيابى به « حيات طيبه » و ورود در بهشت رضوان الهى تصريح دارد ، از جمله : مَنْ عَمِلَ صَالِحاً مِن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً . ( نحل : 97 ) هر كس ؛ چه مرد و چه زن عمل نيك انجام دهد ، در حالى كه مؤمن است ، او را به حيات طيبه زنده مىگردانيم . وَمَن يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ مِن ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ . ( نساء : 124 ) هرمرد يازنى كه عمل صالح انجام‌دهد و ايمان داشته باشد ، به بهشت داخل مىشود . بنابراين ، همان گونه كه مردان مىتوانند در پرتو ايمان و عمل صالح به مدارج عالى انسانيت ، صعود و قلّهء شرف و كمال را فتح كنند و وجودشان در ابعاد مختلف ، الگوى حق جويان و ره پويان باشد ، زنان نيز در پرتو تلاش و مجاهدت مىتوانند از اين جايگاه برخوردار باشند . تاريخ نيز زنانى را نشان مىدهد كه در عرصهء ايمان و عمل صالح و پيمودن