هدف حضرت على عليه السلام از اين كار پايدارى و بقاى اسلام بود ، چرا كه اگر آن حضرت به يارى جامعهء اسلامى و حل مشكلات آن نمىپرداخت ، چه بسا انحراف‌ها گسترش مىيافت و جامعهء اسلامى دچار تزلزل مىگرديد . آن حضرت در اين رابطه فرمود : ديدم گروهى از مردم از آيين اسلام بازگشتند و مىخواهند آيين محمد صلى الله عليه و آله و سلم را محو كنند . ترسيدم كه اگر به يارى اسلام و مسلمانان نشتابم ، رخنه‌اى در پيكره آن به وجود آيد كه مصيبت و اندوهش بالاتر از حكومت چند روزه‌اى است كه به زودى مانند سراب و يا ابر ، از ميان مىرود و من براى اين حوادث برخاستم و مسلمانان را يارى كردم تا اين‌كه باطل محو گرديد و آرامش به جامعهء اسلامى بازگشت . « 1 » نمونه‌هايى از همكارى امام عليه السلام الف - حل مشكلات عقيدتى در دوران خلفا ، هرگاه مشكل عقيدتى پيش مىآمد ، اميرمؤمنان عليه السلام به حلّ آن مىپرداخت و از تزلزل عقيدهء مردم جلوگيرى مىكرد . به عنوان نمونه ، يكى از دانشمندان يهود نزد ابىبكر آمد و گفت : شما خليفهء پيامبر هستى ؟ ابوبكر جواب داد : بله . يهودى گفت : من در تورات خوانده‌ام كه جانشينان پيامبران از داناترين امت‌هايشان هستند . اگر تو جانشين پيامبرى به من خبر ده كه خدا كجاست آيا در آسمان است يا در زمين ؟ ابوبكر گفت : خدا در آسمان و بر روى « عرش » است . دانشمند يهودى گفت : بنابر

--> ( 1 ) - نهج‌البلاغه ، فيض‌الاسلام ، نامهء 62 .