2 - انگيزهء ديگر آنان كينه‌ها و حسادت‌هايى بود كه از على عليه السلام در دل داشتند ؛ « 1 » از اين رو عليه ايشان شروع به تبليغ كرده گفتند : نوجوان است و عرب با او دشمن است ، زيرا كسان آنها را در جنگ‌ها كشته و آنها از او خونخواهى مىكنند و يا چگونه خلافت و نبوّت در يك‌جا [ خانواده ] جمع شود ؟ سرانجام ، حديثى از قول پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم ساختند كه آن حضرت فرموده باشد : « انَّ آلَ ابى طالِبٍ لَيْسُوا لى بِاوْلِياءَ انّما وَلِيِّى اللَّهُ وصالِحُ الْمُؤْمِنينَ » آل ابىطالب دوستان من نيستند ، دوستان من تنها خدا و مؤمنان صالحند . آنان چنين وانمود كردند كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم از على عليه السلام ناراحت شده و اين حديث ، ناسخ حديث « مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَهذا علىٌّ مَوْلاه » است . « 2 » موضع اميرمؤمنان عليه السلام در برابر سقيفه اميرمؤمنان عليه السلام كه هنگام برپايى سقيفه در منزل پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم مشغول غسل و كفن آن حضرت بود ، پس از آگاهى از جريان سقيفه نسبت به آن اظهار نظر و اعلام موضع كرد . در اينجا به سه مورد از موضع‌گيرىهاى آن

--> ( 1 ) - « . . فَاوْدَعَ قُلُوبَهُمْ احْقاداً بَدْريَةً وخَيْبَريَّةٍ وغَيْرَ هُنَّ فَاضَبَّتْ عَلى عَداوَتِهِ . . . » مفاتيح الجنان ، ص 835 ، دعاى ندبه . ) ( 2 ) - شرح نهج‌البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 12 ، ص 85 و 88 .