آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ . وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذينَ صَدَقُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْكاذِبينَ . امْ حَسِبَ الَّذينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ أَنْ يَسْبِقُونا ساءَ ما يَحْكُمُونَ « 1 » به‌نام يكتا بخشايندهء مهربان . الف . لام . ميم ، آيا مردم پنداشته‌اند كه چون بگويند : ايمان آورديم ، رهايشان مىكنند و ديگر آزمايشى در كار نيست . ما مردمى را كه پيش از آنان بودند آزموديم ، تا خدا راستگويان را معلوم كند و دروغگويان را بازشناساند . آيا آنان كه خود را به گناه مىآلايند ، مىپندارند كه از ما سبقت مىگيرند ( و از قهر و عقاب ما خلاصى مىيابند ) وه ، كه چه بد داورى مىكنند . سلمان فارسى در اين باره مىگويد : وقتى به على عليه السلام خبر دادم كه هم‌اكنون ابوبكر بر منبر پيامبر صلى الله عليه و آله نشسته و مردم نه با يك دست بلكه با دو دست او بيعت مىكنند ! ، فرمود : - اى سلمان ! هيچ فهميدى اول كسى كه روى منبر پيامبر صلى الله عليه و آله با او بيعت كرد چه كسى بود ؟ - نفهميدم ، ولى پيرمردى سالخورده را ديدم كه بر عصا تكيه كرده و ميان دو چشمش جاى سجده است به‌طورى كه در عبادت بسيار كوشا مىنمود . او به ابوبكر گفت : مدتها چشم‌انتظار خلافت تو بوده‌ام و بعد گفت : « يومٌ كيوم آدَمَ » يعنى يك روز به روز آدم ( كه سبب شد با سجده نكردن بر او از بهشت رانده شوم . حال امروز با اين كار سبب گرديدم كه فرزندان آدم از بهشت رانده شوند ) . - اى سلمان ! آيا او را شناختى ؟

--> ( 1 ) - سورهء عنكبوت ( 29 ) ، آيهء 1 - 4 .