مؤمنان عليه السلام را اين گونه بيان كرده است : چون شب مىشد ، امام على عليه السلام به همراه فاطمهء زهرا عليها السلام و دو فرزندش حسن و حسين عليهما السلام به در خانهء بدريون و مهاجرين و انصار رفته و حق خويش را به آنان يادآورى مىكرد و از آنان مىخواست كه او را يارى كنند . تنها چهل و چهار نفر پاسخ مثبت به آنان دادند . حضرت على عليه السلام با آنان پيمان بست كه تا سر حد مرگ با او باشند و فرمود : صبح فردا با سرهاى تراشيده و شمشيرى آخته در جلوى مسجد حاضر شوند . اما روز بعد تنها چهار نفر حاضر شدند ؛ من ، مقداد ، ابوذر و زبير . شب بعد دوباره آنان به سراغ همان مهاجر و انصار رفتند و آنان را به پيمانشان يادآورى كردند . آنان نيز وعده دادند . اما باز صبح روز بعد بجز ما چهار نفر كسى حاضر نشد . شب سوم نيز به همين روال نزد آنان رفتند ولى غير از ما كسى نيامد . « 1 » حضرت زهرا عليها السلام هرچند از فراخوانى خانه‌به خانه ، نتيجه‌اى نگرفت ولى از مبارزه و دعوت مردم به قيام عليه غاصبان خلافت دست برنداشت . آن حضرت گاهى در ملأ عام آنها را به قيام مسلّحانه عليه دشمنان ولايت تشويق مىكرد . فاطمه عليها السلام در مسجد پيامبر صلى الله عليه و آله با استفاده از آيات قرآن خطاب به انصار فرمود : فَقاتِلُوا ائمَّةَ الكُفْرِ انَّهُمْ لا أَيمانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ . أَلا تُقاتِلُونَ قَوْماً نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ وَ هَمُّوا بِاخْراجِ الرَّسُولِ وَ هُمْ بَدَؤُوكُمْ اوَّل

--> ( 1 ) - اسرار آل محمد صلى الله عليه و آله ، ص 31 .