سيد محمد حسينى شاهرودى

83

فاطمه (س) حامى ولايت (فارسى)

مَرَّةٍ . أَتَخْشَوْنَهُمْ فَاللَّهُ احَقُّ انْ تَخْشَوْهُ انْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ . « 1 » با پيشوايان كفر و ضلالت كارزار كنيد كه آنان پايبند به سوگندها و عهد خود نيستند . تا شايد از كارهاى خود دست بردارند . آيا با گروهى كه عهد و پيمان خود را شكستند و اهتمام كردند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله را از شهر و ديار خود بيرون كنند كارزار نمىكنيد ؟ درحالىكه آنها شروع به جنگ نمودند . آيا از آنان هراس داريد ؟ خداوند سزاوارتر است كه از او بترسيد اگر مؤمن هستيد . حضرت فاطمه عليها السلام با بيان اين آيه هم ماهيت دشمنان ولايت را براى مردم افشا كرد و هم آنان را بطور مشخص به مبارزه با غاصبان فراخواند ولى صد افسوس كه از آن قوم مرده جوابى نشنيد و ناچار ، تنهايى به قيام عليه دشمنان ادامه داد . 2 - خوددارى از بيعت يكى از راههاى مبارزه با حكومت غاصب همراه نشدن با آن و اعلام نارضايتى از آن است . على عليه السلام و فاطمهء زهرا عليها السلام از اين شيوه نيز بهره گرفتند و با عدم بيعت خود با خليفه معرفى شده توسط فرصت طلبان ، مخالفت خويش را اعلام كردند . بايد توجه داشت كه عدم بيعت آنان كه از شخصيتهاى ممتاز آن زمان بودند و مردم مدينه به‌خوبى آنان را مىشناختند ، براى دستگاه خلافت بسيار گران تمام مىشد . زيرا با بيعت نكردن خود به جهانيان فهماندند كه بيت وحى و دُردانهء رسول خدا صلى الله عليه و آله خليفه را غاصب مىدانند و حاضر به رسميت شناختن او نيستند .

--> ( 1 ) - سورهء توبه ، آيهء 12 و 13 .