وَشّا - از ياران نزديك حضرت امام هشتم ( ع ) - مىگويد : امام رضا ( ع ) مىفرمود : برخى از كسانى كه مودّت ما اهل بيت را ادّعا كنند ، ضررشان به شيعيان ما بيشتر از دجّال است . گفتم : « چرا اى پسر پيامبر ؟ » فرمود : به خاطر دوست داشتن دشمنان ما و دشمن داشتن دوستان ما . هر گاه چنين شد ، حق با باطل درهم آميزد و حقيقت امر مشتبه شود و مؤمن از منافق بازشناخته نمىگردد . « 1 » اين نكته را يادآور مىشويم كه هر كسى با خاندان وحى دشمنى ورزد ، كافر است و پيوند با چنين كسى به منزلهء پيوند با كافر است . همان حضر ت مىفرمايد : مَنْ واصَلَ لَنا قاطِعاً اوْ قَطَعَ لَنا واصِلًا اوْ مَدَحَ لَنا عائِباً اوْ اكْرَمَ لَنا مُخالِفاً فَلَيْسَ مِنَّا وَ لَسْنا مِنْهُ . « 2 » كسى كه رابطه برقرار كند با كسى كه با ما قطع رابطه كرده است و قطع رابطه كند با كسى كه با ما پيوند خورده است يا كسى را كه بر ما طعنه مىزند تعريف كند يا كسى را كه مخالف ماست دوست بدارد ، چنين كسى از ما نيست و ما هم از او نيستيم . 2 . بازتاب اخروى از پيامدهاى پذيرش ولايت كافران ، گرفتار آمدن به عذاب الهى است و به همين جهت ، خداوند مؤمنان را از رابطهء ولايى با آنها ممنوع ساخته و تهديدشان كرده است كه مبادا زير پرچم آنان درآيند و سلطه و حاكميتشان را براى خود بپذيرند : يايُّهَا الَّذينَ ءامَنوا لاتَتَّخِذوا الكفِرينَ اولِياءَ مِن دونِ المُؤمِنينَ اتُريدونَ ان تَجعَلوا لِلَّهِ عَلَيكُم سُلطنًا مُبيناً . ( نساء : 44 ) اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! كافران را به جاى مؤمنان دوستان و « اولياى » خويش مگيريد ، آيا با اين كار مىخواهيد براى خدا عليه خويشتن حجّتى نمايان پديد آوريد ؟ ! دوستى با كافران و پذيرش حكومت و تسلّط آنان نوعى جرم ، قانون شكنى و شرك به خداوند است و چنين كسى به متقضاى قانون كيفر و عدل الهى سزاوار مجازات و عذاب شديد است ؛ « 3 »

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 75 ، ص 391 . ( 2 ) . همان مدرك . ( 3 ) . تفسير نمونه ، ج 4 ، ص 180 .