انحراف فكرى بسنده كردن به زندگى دنيا و هدف قرار دادن آن ، موجب انحراف فكرى مىگردد و انسان را در غفلت و بىخبرى نگه مىدارد و از مراحل و ابعاد معنوى دنيا بىنصيب مىسازد و جهان را در بُعد مادّى و ظاهرى آن ، خلاصه مىكند . قرآن كريم مىفرمايد : « يَعْلَمُونَ ظَاهِراً مِنَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ » « 1 » آنان به ظاهرى از زندگى دنيا آگاهند همانهايند كه از آخرت بىخبرند . زراندوزانى كه جمع مال را هدف و دنيا را مقصد نهايى خود مىدانند ، جز به ظاهر دنيا نمىنگرند و زندگى را در سرگرمىها و لذت‌هاى زودگذر و خواب و خوراك خلاصه مىكنند و برايش عمق و فرجامى قائل نيستند ؛ حتى علومى كه كسب مىكنند ، مادى بوده و براى كشف امور ظاهرى است و از ديگر منافع و خيرات دنيا و از حيات آخرت كه در بطن جهان نهفته است در غفلتند ، مانند كودك يا شخص جاهلى كه از كتاب نفيس و علمى ، جز كاغذ و خطوط ظاهرى ، چيز ديگرى نمىفهمد . « 2 » چنين كسانى گرچه ممكن است گاهى عبادت كنند ، ولى از عبادات خود لذّت نمىبرند و به باطن آن دست نمىيابند ، زيرا مستِ ثروت زياد شده‌اند و عقل و هوش خود را از دست داده‌اند ، چنان كه در حديثى از قول حضرت عيسى عليه السلام آمده است : « همانطور كه بيمار از شدّت درد به غذا مىنگرد و از آن لذّت نمىبرد ، اهل دنيا نيز با رسيدن به لذايذ دنيا ، لذّت و شيرينى عبادت را درك نمىكنند . » « 3 » حضرت على عليه السلام نيز مىفرمايد :

--> ( 1 ) . روم ( 30 ) ، آيهء 7 . ( 2 ) . ر . ك : ترجمهء الميزان ، ج 16 ، ص 236 ؛ تفسير نمونه ، ج 16 ، ص 365 . ( 3 ) . مجموعهء ورّام ، ص 148 .