صورت مقاومت آنان با ايشان وارد جنگ شود . زياد باآنها درگير شد ، وخرّيت ويارانش به طرف اهواز فرار كردند . زياد طىّ نامه‌اى به على عليه السلام ، او را از حوادث ، مطلع و از حضرت كسب تكليف كرد . آن حضرت معقل بن قيس را مأمور كرد ، كه در رأس دو هزار رزمنده به جنگ دشمن برود . نامه‌اى نيزبه ابن عباس نوشت ، كه درآن ارسال نيروى كمكى از وى براى معقل درخواست شده بود ، متن نامه اينست : « مردى توانا ودلير و معروف به نيكى را از جانب خود به فرماندهى دو هزار جنگجو گسيل دار تا به دنبال معقل حركت كند . او درقلمرو بصره فرمانده نيروهاى خود خواهد بود تا به معقل ملحق شود ، آنگاه معقل فرمانده هردو گروه خواهد بود . به او توصيه كن كه گوش به فرمان معقل داشته باشد و از او اطاعت كند ، و با وى مخالفت نورزد . . . . » « 1 » بسيج مجدّد پس از جريان حكمين چون ابوموسى وعمروعاص بر طبق قرآن و سنت پيامبر حكم نكردند و از راه صحيح منحرف شدند ، و در ضمن معاويه شرارت آغاز كرده و به قلمرو حكومت اميرالمؤمنين ( ع ) دست اندازى مىنمود آن حضرت تصميم به جنگ با معاويه گرفت تا فتنه راريشه كن كند . بدين جهت نامه‌اى به ابن عباس فرمانده بصره نوشت ، ودرآن نامه از وى خواست كه نيروهاى رزمنده را بسيج نمايد و آنان را به سوى آن حضرت در كوفه روانه كند ، و خود تا دريافت دستور بعدى از آن حضرت در بصره بماند . ابن عباس نامهء على عليه السلام رابراى مردم خواند ، و آنها رابه فرماندهى احنف بن قيس براى شركت درجنگ فرا خواند . درآن ميان تنها هزار وپانصد تن

--> ( 1 ) . تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 121 ؛ شرح نهج‌البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 3 ، ص 136 .