احدى از شما باقى نخواهد ماند مگر اين كه وارد دوزخ مى گردد و اين حكم حتمى پروردگار تو مى باشد . بنابراين ورود من به دوزخ قطعى و مسلّم است ، ولى نمى دانم كه عاقبت من چگونه خواهد بود و آيا از جهنّم رهايى مىيابم ياخير ؟ » « 1 » در اينجا خوف از مقام عظيم ربّ العالمين در وجود عبداللّه پديدار مىگردد كه قبلًا دربارهء اين خصيصهء ارزشمند او سخن گفتيم . همچنين در روايت است كه : چون رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله با عبداللّه بن رواحه خداحافظى كرد ، عبداللّه به پيامبر ( ص ) عرض كرد : يا رسول اللّه ! مطلبى بفرماييد تا از شما به عنوان موعظه به خاطر داشته باشم . حضرت در پاسخ فرمود : تو فردا به سرزمينى خواهى رفت كه سجده كردن درآن اندك است ، بنابراين در آن سرزمين زياد سجده كن . عبداللّه گفت موعظهء ديگرى بفرماييد . حضرت فرمود : همواره خدا را ياد كن ، زيرا او در هر چه بخواهى يار و مدد كار توست . عبداللّه براى مرتبه سوّم موعظهء ديگرى را از پيامبر ( ص ) درخواست كرد و گفت : اى رسول خدا ، خداوند فرد است و فرد بودن را دوست دارد ( يعنى موعظه ديگرى بفرماييد تا مصداق فرد شود ) . پيامبر ( ص ) فرمود : اى پسر رواحه : تو هرگز عاجز مشو از اينكه اگر ده گناه وسيّئهء را مرتكب شدى ، لااقل ، يك عمل نيك انجام دهى . در اينجا عبداللّه بن رواحه به پيامبر عرض كرد : ديگر از چيزى سؤال نمىكنم . « 2 »

--> ( 1 ) . سيره ابن‌هشام ، ج 4 ، ص 374 و 375 ؛ اسدالغابه ، ج 1 ، ص 157 ؛ كامل ، ج 2 ، ص 235 . ( 2 ) . مغازى ، ج 2 ، ص 758 .