نمىدانند كه گريه كردن بر عزاى امام حسين ، زنده نگه داشتن نهضت و زنده نگه داشتن همين معنا كه يك جمعيت كمى در مقابل يك امپراتورى بزرگ ايستاد . مقابل يك امپراتورى بزرگ ايستاد و « نه » گفت هر روز بايد در هر جا اين « نه » محفوظ بماند و اين مجالسى است كه هست ، مجالسى است كه دنبال همين است كه اين « نه » را محفوظ بدارد . بچه‌ها و جوان‌هاى ما خيال نكنند كه مسأله ، مسألهء ملت گريه است ، اين را ديگران القاء كردند به شماها كه بگوييد ملت گريه . آنها از همين گريه‌ها مىترسند براى اينكه گريه‌اى است كه گريه بر مظلوم است فرياد مقابل ظالم است ، دسته‌هايى كه بيرون مىآيند مقابل ظلم هستند ، قيام كرده‌اند . « 1 » در آنوقت « 2 » يكى از حرف‌ها كه هى رايج بود مىگفتند : ملت گريه ، براى اينكه مجالس روضه را از دستشان بگيرند . اينكه همه مجالس روضه را آن وقت تعطيل كردند ، آن هم به دست كسى كه خودش در مجالس روضه مىرفت و آن بازىها را در مىآورد . قضيه مجلس روضه بود يا از مجلس روضه آنها يك چيز ديگر مىفهميدند و آن را مىخواستند از بين ببرند ؟ قضيه عمامه و كلاه بود يا از عمامه يك چيز ديگرى آنها مىفهميدند و روى آن ميزان عمامه را با آن مخالفت مىكردند ؟ آنها فهميده بودند كه از اين عمامه يك كارى مىآيد كه نمىگذارد اينها آنى را كه مىخواهند عمل كنند و از اين مجالس عزادارى يك كارى مىآيد كه نمىگذارد اينها كارهايشان را انجام بدهند . وقتى يك ملتى در ماه محرم ، سر تا سر يك مملكت ، يك مطلب را مىگويند اين مجلس‌ها مردم را همچو مجتمع مىكنند و يك وجهه مىدهند ، سى ميليون ، سى و پنج ميليون جمعيت در دو ماه محرم و خصوصاً دهه عاشورا يك وجهه ، طرف يك راه مىروند ، اينها را در اين ماه محرم ، خطبا و علما در سر تا سر كشور مىتواند بسيج كند براى يك مساله . اين جنبه سياسى اين مجالس بالاتر از همه جنبه‌هاى ديگرى است كه هست . « 3 » و اينها مىبينند كه اين مجالس ، مجالس روضه ، ذكر مصائب مظلوم و ذكر جنايات ظالم در هر عصرى مقابل ظالم قرار مىدهد . اينها ملتفت نيستند كه اينها خدمت دارند مىكنند به اين

--> ( 1 ) . 10 / 31 . ( 2 ) . در زمان سلطنت رضاخان پهلوى . ( 3 ) . 13 / 153 .