كشور ، خدمت دارند مىكنند به اسلام ، توجه ندارند جوان‌هاى ما ، بازى اين بزرگ‌ها را نخوريد ، اينها خيانتكارند ، اينهايى كه تزريق مىكنند به شما ملت گريه ، ملت گريه ، اينها خيانت مىكنند بزرگ هايشان و ارباب‌هايشان از اين گريه‌ها مىترسند ، دليلش اين است كه رضاخان آمد همه اينها را برد از بين و مامور بود دليلش اين است كه رضا خان آخرش كه رفت ، انگلستان در راديوى دهلى اعلام كرد كه ما اين را آورديم ، حالا هم برديم ، راست هم مىگفتند . آورده بودند براى سركوب كردن اسلام و يكى از راه‌هايش همين بود كه اين مجالس را از دست شما بگيرند . جوان‌هاى ما خيال نكنند كه دارند يك خدمتى مىكنند مىروند توى مجلس ، اگر صحبت عزا بشود ، مىگويند نه . اين را نگو ، غلط است اين حرف ، بايد اين را بگويد ، بايد اين ظلم‌ها را بگويد تا مردم بفهمند كه چه گذشته آن وقت و بايد هر روز اين كار بشود ، اين جنبه سياسى دارد ، جنبه اجتماعى دارد . « 1 » در دفعه اول كه مرا از قم گرفتند و بردند ، در بين راه - اين - بعضى از اين مامورينى كه بودند در آن اتومبيل من ، مىگفت كه ما كه آمديم سراغ شما ، از اين چادرهايى « 2 » كه در قم بود مىترسيديم كه مبادا اينها مطلع بشوند و ما نتوانيم انجام وظيفه كنيم . اينها كه هيچ ، قدرت‌هاى بزرگ از اين چادرها مىترسند ، قدرت‌هاى بزرگ از اين سازمانى كه بدون اينكه دست واحدى در كار باشد كه آنها را مجتمع كند ، خود به خود ملت را به هم جوشانده‌اند در سراسر يك كشور ، كشور پهناور ، در ايام عاشورا و در دو ماه محرم و صفر و در ماه مبارك ، اين مجالس است كه مردم را دور هم جمع كرده است . و اگر يك مطلبى بخواهد براى اسلام خدمتى بكند و شخصى بخواهد كه مطلبى را بگويد ، سر تا سر كشور به واسطه همين گويندگان و خطبا و ائمه جمعه و جماعت يك دفعه منتشر مىشود و اجتماع مردم در تحت اين بيرق الهى ، اين بيرق حسينى ، اسباب اين مىشود كه سازمان داده شده باشد . اگر قدرت‌هاى بزرگ در منطقه‌هاى خودشان بخواهند كه يك اجتماعى ايجاد كنند ، با فعاليت‌هاى زيادى كه شايد چند روز يا چند دهه مىكنند ، در يك شهرى ، يك عده فرض كنيد صد هزار نفرى ، پنجاه هزار نفرى با خرج‌هاى زياد و زحمت‌هاى زياد مجتمع مىشوند و به قول آن كسى كه

--> ( 1 ) . 10 / 32 . ( 2 ) . مقصود خيمه‌هايى است كه براى عزادارى امام حسين ( ع ) در محرّم بر پا مىشود .