الاصابه ، و ابن عبد البر در الاستيعاب ، و بغوى در مصابيح السنة ، و ابن اثير در اسد الغابه ، و حموينى شافعى در فرائد السمطين ، و ابو سعيد در شرف النبوة ، و محبّ طبرى در ذخائر العقبى ، و ابن السمان در الموافقه ، و نسائى در خصائص امير المؤمنين ، و ابو نعيم در حليه ، و خوارزمى در مقتل ، و ابن عدى در كامل و مناوى در كنوز الحقائق ، و ديگران از پيامبر اعظم ( ع ) احاديثى روايت كرده‌اند كه فرمود : حسن و حسين دو آقاى جوانان اهل بهشت‌اند . اين احاديث بسندهاى متعدده از جمعى از صحابه مثل امير المؤمنين على ( ع ) ، و ابن مسعود و حذيفه و جابر و ابوبكر و عمر ، و عبداللَّه بن عمر ، و قره ، و مالك بن الحويرث ، و بريده ، و ابى سعيد خدرى ، و ابى هريره ، و اسامه ، و براء و انس روايت شده و از مجموع آنها استفاده مىشود كه پيغمبر ( ص ) مكرر حسن و حسين را به اين صفت معرفى فرموده ، و صدور اين لفظ كه « الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ سَيِّدا شَبابِ اهْلِ الْجَنَّةِ » از آن حضرت متواتر و مسلّم و در ميان مسلمانان معروف و مشهور بوده است . متن اكثر احاديث اين است كه « الْحَسَنُ وَ الْحُسَينُ سَيِّدا شَبابِ اهْلِ الْجَنَّةِ » و ترجمه متن بعض ديگر اين است كه فرمود : فرشته‌اى از آسمان كه مرا زيارت نكرده بود از خدا اذن خواست براى زيارت من . پس خبر داد مرا و مژده داد كه فاطمه دخترم سيده زنان امت من است « وَ انّ حَسَنَاً وَ حُسَيْنَاً سَيِّدا شَبابِ اهْلِ الْجَنَّةِ » و اينكه حسن و حسين دو آقاى جوانان اهل بهشتند و در بعض روايات اين جمله نيز مذكور است « وَ ابوُهُما خَيْرٌ مِنهُما » و پدرشان از آنها بهتر است ، و در بعض طرق آن فضايل ديگر نيز از اهل بيت ( ع ) بيان شده است . « 1 » 2 - حسين محبوب پيغمبر ( ص ) ( حُسَيْنٌ مِنّى وَ انَا مِنْ حُسَيْنٍ ) رسول خدا ( ص ) حسن وحسين ( ع ) را بسيار دوست مىداشت ، و نسبت به آنها فوق‌العاده اظهار علاقه و عاطفه مىكرد .

--> ( 1 ) . سنن ابن ماجه ، ج 1 ، ص 56 ب ، فضل اصحاب رسول اللَّه ( ص ) ؛ الجامع الصغير ، ج 1 ، ص 7 و 152 ؛ صواعق ، ص 185 و 189 ؛ استيعاب ، ص 376 ، ج 1 ، اصابه ، ص 330 - 1719 ؛ ترمذى ، ج 13 ، ص 191 و 192 و 198 ؛ مصابيح السنة ، ج 2 ، ص 280 ؛ الحاوى ، ج 2 ، ص 457 ؛ فرائد السمطين ، ص 35 ؛ درر السمطين ، ص 205 ؛ ذخائر العقبى ، ص 93 و 129 ؛ خصايص نسائى ، ص 48 و 49 و 53 ؛ حلية الاولياء ، ج 5 ، ص 71 ، مقتل خوارزمى ، ص 92 ، ف 6 ؛ الخصائص الكبرى ، ج 2 ، ص 265 ؛ مطالب السؤل ، ص 65 ؛ تاريخ ابى الفدا ، ج 2 ، ص 97 .