تمام خطاهايند . و درهاى همه گمراهان و عقيده‌مندان باطل‌اند . آن‌ها در حيرت و سرگردانى غوطه‌ور شدند و در مستى و نادانى ، ديوانه‌وار بر روش « آل فرعون » فرو رفتند . گروهى تنها به دنيا پرداختند و به آن تكيه كردند و يا آشكارا از دين جدا گشتند . » « 1 » چنان كه از فرمايش على ( ع ) استفاده مىشود و در بخش نخست به تفصيل بررسى شد ، مهجوريت اهل بيتِ پاك و مطهّر پيامبر ( ص ) و حذف آنان از صحنه سياست و مديريت جامعه اسلامى منشأ همه انحرافات و گرفتارىهاى فرهنگى ، اجتماعى و سياسى امّت مسلمان شد . اين حقيقت را علّامه محمدتقى جعفرى ( ره ) چنين توضيح مىدهد : « ساليان طولانى پس از غروب اين خورشيد درخشان [ حضرت محمد ( ص ) ] ، تا حدود نيم قرن ، جهان پيچيده‌ترين حوادث تاريخ بشرى را به خود ديد . منشأ اصلى بروز آن حوادث پيچيده و گاهى متناقض ، اين بود كه سياست به معناى مديريت ابعاد حيات معمولى مردم ، به وسيله برخى از متصديان مقام « اولى الامر » فرمان مبارك « اطيعُوا اللَّهَ وَ اطيعُوا الرَّسولَ » « 2 » را در ابهام انداخت و « اجتهاد » با يك مفهوم توجيه نشده روياروى وحى ايستاد . » در اين برههء حسّاس از تاريخ بشرى ، همزمان با وجود انسان‌هاى با ايمان و عشّاقِ وفادار به دين حنيف اسلام ، جمعى زرپرست و شرّانگيز و سلطه‌گر ، سركشيدند و ميدانى را كه رسول اكرم ( ص ) با تلاش صميمانه خود و دودمان و ياران با ايمانش براى مسابقه در خير و كمال در مسير يك تمدن جهانى براى انسان‌ها آماده كرده بودند ، به جولانگاه خودخواهىها و خودكامگىها تبديل نمودند . همان‌گونه كه براى هوشياران جامعه مورد انتظار بود ، هوى و هوس‌هاى مسموم دوران جاهليت كه در درون فرصت‌طلبان خود محور حبس شده بود ، سركشيد و در فضاى جامعهء نوبهار اسلامى به شدّت وزيدن گرفت . خلافت الهى كه از مبدأ حق به حركت درآمده و در مسير حق شكفته و به ثمر نشسته بود ، به وسيلهء آن هواهاى نفسانى ، از افق جامعه ناپديد شد . » « 3 »

--> ( 1 ) - نهج‌البلاغه ، خطبه 150 . ( 2 ) - نساء ( 4 ) ، آيهء 59 . ( 3 ) - امام حسين ( ع ) شهيد فرهنگ پيشرو انسانيت ، محمدتقى جعفرى ، ص 91 .