پژوهشكده تحقيقات اسلامى

58

زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى)

بيگانه‌وار بود حكومتى پديد آورد كه مشورتى ، خيرخواهانه ، هدايتگر ، انسانساز و برادروار بود . « 1 » ره آورد حكومت نبوى با گسترش دين مبين اسلام و به وجود آمدن وحدت دينى و اعتقادى ، محورى براى وحدت ملّى و سياسى پديد آمد . اختلافات قبيله‌اى و غارت‌هاى وحشيانه در پرتو تعليمات قرآن به اخوّت و برادرى مبدّل گشت . خداوند متعال از اين اخوّت به عنوان يك نعمت بزرگ ياد كرد . واذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُم اذْ كُنْتُمْ اعْداءً فَالَّفَ بين قُلُوبكُم فَاصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ اخْواناً « 2 » نعمت خدا را بر خود به‌ياد آريد كه چگونه دشمن يكديگر بوديد و او ميان دل‌هاى شما الفت ايجاد كرد و به بركت نعمت او ، برادر شديد . و در پرتو اين اخوّت و برادرى مورد لطف خداى متعال قرار گرفتند و اقتدارى بىنظير براى آنان پديد آمد : واذْكُروا اذْ انْتُمْ قَليلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِى الْارْضِ تَخافُونَ انْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فاواكُمْ وَ ايَّدَكم بِنَصْرِهِ وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ لَعَلَّكُم تَشْكُرُونَ « 3 » به خاطر بياوريد هنگامى را كه در روى زمين ، گروهى كوچك و اندك و زبون بوديد ؛ آنچنان كه مىترسيديد مردم شما را بربايند ؛ ولى او شما را پناه داد و با يارى خود تقويت كرد ؛ و از روزىهاى پاكيزه بهره‌مند ساخت ؛ شايد شكر نعمتش را به جا آوريد . على ( ع ) در اين باره فرمود : با آمدن پيامبر ( ص ) امور آنان در سايهء قدرت كامل ، استوار گرديد و در سايه عزّتى همراه با پيروزى قرار گرفتند و حكومتى ثابت و پايدار نصيبشان گرديد . پس آنان حاكم و زمامدار

--> ( 1 ) - انقلاب تكاملى اسلام ، جلال الدين فارسى ، ص 126 . ( 2 ) - آل عمران ( 3 ) ، آيه 103 . ( 3 ) - انفال ( 8 ) ، آيه 26 .