بر مجلس حضرت ( ص ) وارد مىشود و او را از قبل نمىشناخت نمىتوانست از وضع جلسه و ظاهر پيامبر ( ص ) او را تشخيص دهد . او خود مىفرمود : « من نه شاهم و نه ديكتاتور ، بلكه پسر زنى هستم كه در مكّه از گوشت خشك شده تغذيه مىكرد . » « 1 » اساساً فروتنى و تواضع و بىاعتنايى به زخارف دنيا از ويژگىهاى انبياء و اولياء الهى بوده است . آنان هرگز حكومت و بيت‌المال را وسيله كاميابى خودشان قرار ندادند و از زخارف دنيا بشدّت پرهيز كردند . در اين باره سخنان اميرالمؤمنين ( ع ) در وصف انبياء مخصوصاً رسول خاتم ( ص ) بسيار صريح و روشن است . ايشان پس از توصيف بىرغبتى حضرت عيسى ( ع ) ، موسى ( ع ) و داود ( ع ) به دنيا ، دربارهء پيامبر بزرگ اسلام ( ص ) فرمود : پيامبر ( ص ) بيش از حداقل نياز از متاع دنيا استفاده نكرد و به آن تمايلى نشان نداد . پهلويش از همه لاغرتر و شكمش از همه گرسنه‌تر بوده ؛ دنيا به وى عرضه شد ( تا آنچه مىخواهد انتخاب كند ) اما از پذيرفتن آن امتناع ورزيد ، او از آنچه مبغوض خداوند است آگاهى داشت لذا خود نيز آنها را منفور مىشمرد و آنچه خداوند آن را حقير شمرده بود او نيز حقير مىدانست . . . پيامبر ( ص ) روى زمين ( بدون فرش ) مىنشست و غذا مىخورد ، و با تواضع همچون بردگان جلوس مىكرد ؛ با دست خويش كفش و لباسش را وصله مىكرد ؛ بر مركب برهنه سوار مىشد و حتى كسى را پشت سر خويش سوار مىنمود ؛ پرده‌اى را بر در اتاقش ديد كه در آن تصويرهايى بود ؛ همسرش را صدا زد و گفت : آن را از نظرم پنهان كن ! كه هرگاه چشم به آن مىافتد به ياد دنيا و زرق و برقش مىافتم . . . آرى چنين است ، كسى كه چيزى را منفور مىداند نگاه كردن و يادآورى آن نيز برايش منفور خواهد بود . « 2 » و على ( ع ) جانشين رسول خدا ( ص ) در دوران حكومتش خطاب به مردم فرمود : با من آن سان كه با جبّاران و ستمگران سخن مىگويند سخن نگوييد . القاب پر طنطنه برايم به كار نبريد ، آن ملاحظه كارىها و موافقت‌هاى مصلحتى كه در برابر مستبدان اظهار مىداريد در برابر من اظهار مداريد . « 3 »

--> ( 1 ) - سنن ابن ماجه ، ج 2 ، ص 1101 : لَسْتُ مَلِكاً و لا جَبَّاراً و انّما انَا ابنُ امْرأَةٍ كانت تأكل القديدَ بمكّة . ( 2 ) - نهج‌البلاغه ، خطبه 160 . ( 3 ) - همان ، خطبه 216 .