امروز با قلبى هدايت شده مىجنگم - از فرزند پيامبر « احمد » دفاع مىكنم . با شمشير هندى به شما ضربه مىزنم - تا از جنگ با سرورم بگريزيد . همانا من عباس هستم دوستدار آل پيامبر - از نسل على مرتضى كه تأييد شده‌اند . محقّق بزرگوار ، « باقر شريف قرشى » ، اشعار بزرگان علم و ادب را دربارهء شجاعت عباس ( ع ) نقل كرده است كه به‌عنوان نمونه شعر « سيّد جعفر حلّى » را در اين زمينه مىآوريم : از شير كارآزمودهء نبردها ، بر سپاهيان اموى ، عذاب فروريخت . جز هجوم شيرى خشمگين و غرّان كه خواسته‌اش را نيك آشكار كرده بود ، چيزى آنان را هراسان نكرد . ترس از مرگ ، چهره‌هاى آنان را اندوهگين كرده بود . امّا عباس در آن ميان خندان بود . . . قهرمانى كه هنگام سوار شدن بر اسب بزرگ ، گويى كوهى سرافراز ، بر اسب نشسته است و شگفتا كه اسبى ، چنين كوهى را خوب تحمّل مىكند و رهوار مىتازد . سوگند به برق شمشيرش ( و من جز به آذرخش آسمانى ، سوگند نمىخورم ) اگر شهادت او مقدّر نبود ، با شمشيرش هستى را مىزدود ، ليكن اين خداوند است كه هر چه اراده كند مقدّر مىسازد و بر آن حكم مىراند . . . « 1 » عباس ( ع ) در روز عاشورا ، در دفاع از والاترين آرمان‌هاى بشرى ، نهايت دلاورى و شجاعت را از خود نشان داد . بدون ترديد وجود حضرت ابوالفضل ( ع ) از جهات گوناگون از جمله در شكل‌گيرى نهضت امام حسين ( ع ) و زمينه‌سازى براى تحقّق آن ، نقش‌آفرين بوده است . والاترين و بهترين درودِ خداوند و پيامبر ( ص ) و مسلمانان بر روح بلند آن شهيد سرافراز باد ! على اكبر ( ع ) على بن الحسين ( ع ) شخصيّت ديگرى است كه حضورش در شكل‌گيرى و موفقيّت نهضت عاشورا نقش‌آفرين بود . او با وجودش در سپاه امام حسين ( ع ) به قيام آن حضرت ( ع ) روح و معنويّت بيشترى مىداد . زيرا به تعبير سرور آزادگان جهان ، علىاكبر از جهت صورت و سيرت شبيه‌ترين افراد به جدّش رسول خدا ( ص ) بود . « 2 »

--> ( 1 ) - زندگانى حضرت ابوالفضل ( ع ) ، باقر شريف قرشى ، ص 57 . ( 2 ) - اللهوف ، همان ، ص 92 ؛ اللَّهُمَّ اشْهَدْ فَقَدْ بَرَزَ الَيْهِمْ غُلامٌ اشْبَهُ النَّاسِ خَلْقاً وَ خُلْقاً وَ مَنْطِقاً بِرَسُولِكَ .