علمدار كربلا ابوالفضل العباس ( ع ) سپهسالار حسين ( ع ) به عنوان سردارى فداكار و ايثارگر ، در تاريخ بشريت معروف است . او نه تنها از نظر شجاعت و ايستادگى در مقابل سپاه مجهّز « ابن زياد » زبان‌زد ملل جهان است ؛ بلكه از نظر صفات و گرايش‌هاى انسانى ، همچون شهامت ، نجابت ، وفادارى ، همدردى و ايثار و گذشت نيز بىنظير است . آنچه موجب عظمت و جلالت قدر اوست ، اين است كه جانبازى عباس ( ع ) به انگيزه برادرى ، خويشى ، پيوند خونى و ديگر اعتبارات موهوم و مرسوم ميان مردم صورت نگرفت ؛ بلكه با انگيزه‌اى الهى و با خلوص نيّت در راه پروردگار بود . ايمان حقيقى با جانش عجين شده ، يكى از صفات بارز وى به شمار مىرفت . ابوالفضل العباس ( ع ) هنگامىكه دست راستش قطع شده بود اين حقيقت را با خواندن اين رجز بيان كرد : به خدا سوگند ! اگر دست راستم را قطع كنيد ، من همچنان از دينم و امامِ درست‌باورم ، حمايت خواهم كرد . « 1 » نقش او در سپاه امام حسين ( ع ) بسيار مهمّ بود لذا وقتى خدمت امام ( ع ) رسيد و اذن ميدان خواست ، امام حسين ( ع ) فرمود : يا اخى انْتَ صاحِبُ لِوائى ، وَ اذا مَضَيْتَ تَفَرَّقَ عَسْكَرى « 2 » اى برادرم تو پرچم‌دار من هستى ، اگر تو به روى لشكر من پراكنده مىشود . و آن لحظه‌اى كه عباس اميدش نااميد شد و دستان مباركش قطع گرديد ناچار شد سرور و مولايش حسين ( ع ) را صدازند . وقتى امام ( ع ) دركنار بدن قطعه‌قطعه شدهء عباس رسيد فرمود : وَاللّهِ انْكَسَرَ ظَهْرى ؛ سوگند به خدا ! پشتم شكست . و در سوگ آن علمدار باوفا گريست . « 3 »

--> ( 1 ) - مقتل الحسين ( ع ) ، ابى مخنف ، ص 179 . وَاللَّهِ انْ قَطَعْتُمْ يَمينى انّى احامى ابداً عَنْ دينى وَ عَنْ امامٍ صادِقِ الْيَقينِ . ( 2 ) - موسوعة كلمات الامام الحسين ( ع ) ، ص 473 . ( 3 ) - بحارالانوار ، ج 45 ، ص 41 .