در مورد جايگاه مسلم نزد امام حسين ( ع ) ، همين بس كه وقتى خبر شهادت او به حضرت ( ع ) رسيد فرمود : « لا خَيْرَ فِى الْحَياةِ بَعْدَكُمْ » « 1 » بعد از شما خيرى در زندگى نيست . شهادت مظلومانه شخصيتى همانند مسلم بن عقيل ( ع ) با آن طرز فجيع ، در شهرى كه هزاران نفر متعاقب نامه‌هايى كه به امام ( ع ) نوشته بودند با او بيعت كردند ، گرچه براى شيعيان بسيار گران بود ، امّا چهره كريه بنىاميّه و واليان آنان را بيش از پيش هويدا ساخت . و اين امر به نوبه خود ، در موفقيّت امام ( ع ) و رساندن او به اهداف بلندش نقش‌آفرين بود . به دليل نقش بسزاى شخصيت مسلم بن عقيل در تحقق اين اهداف ، اجمالًا مطالبى را دربارهء او متذكّر مىشويم . « 2 » ايمان و اعتقاد راسخ حضرت مسلم ( ع ) همانند مولايش حسين ( ع ) هر چه دشوارىها بيشتر به او روى آورد مصمّم‌تر گشت . تهديدها و جنايت‌هاى دشمن نتوانست او را ذرّه‌اى به عقب‌نشينى از مواضع اصولىاش وادارد . مسلم بن عقيل براى انجام وظيفه ، تنها به طرف كوفه رفت ، حتى آنگاه كه راهنمايان محلّى او به خاطر دشوارىهاى راه و تشنگى از ادامه مسير بازماندند ، به تنهايى به راه خود ادامه داد . آنگاه كه با سپاه جنايت پيشه « عبيدالله » مواجه شد با ايمان به خدا شجاعانه جنگيد ، و زمانى كه مشكلات فراوان به او روى آورد او به ملجأ و پناهگاه هميشگى خود يعنى خداى متعال پناه برد . « مسعودى » مىنويسد : ابن زياد از بكير بن حمران ( قاتل مسلم ) پرسيد هنگامى كه براى كشتن او نزديك او شدى چه مىگفت ؟ او جواب داد : او تكبير و تسبيح خدا و تهليل ( لا إله الّا الله ) مىگفت و استغفار مىكرد . « 3 »

--> ( 1 ) - مروج الذّهب ، ج 3 ، ص 72 . ( 2 ) - يادآورى اين نكته ضرورى است كه ما در اينجا به خاطر ضيق مجال نمىتوانيم چنان كه شايسته است درباره شخصيت ياور و سفير مخلص امام حسين ( ع ) سخن بگوييم . و خوانندگان گرامى را به مطالعه كتاب « مبعوث الحسين ( ع ) » سفارش مىكنيم . ( 3 ) - مروج الذهب ، ج 3 ، ص 72 .