« دينورى » مىنويسد : وقتى حسين بن على ( ع ) وارد مكّه شد و در شعب على ( ع ) فرود آمد ، مردم گرد او جمع شدند و عبدالله بن زبير را ترك كردند ؛ اين امر بر ابن زبير گران آمد فهميد تا حسين ( ع ) در مكّه است كسى نزد او نمىآيد و مردم صبح و شام دسته دسته دور حسين ( ع ) گرد مىآمدند . « 1 » احاديث معتبر ، بر اين موضوع دلالت دارند كه پيغمبر ( ص ) على و فرزندانش ( ع ) را به دانش‌هايى مخصوص گردانيد و كتابى به خط على ( ع ) و املاى پيغمبر ( ص ) ، همواره در اين خاندان مورد استناد و مراجعه بوده است . « ابوبصير » مىگويد : خدمت امام صادق ( ع ) رسيدم و عرض كردم : قربانت گردم ، شيعيان حديث مىكنند كه پيغمبر ( ص ) به على ( ع ) بابى از علم آموخت كه از آن هزار باب علم گشوده گشت ، فرمود : اى ابامحمد ! پيغمبر ( ص ) به على هزار باب از علم آموخت كه از هر باب هزار باب گشوده مىشود ( مانند جزئيات و مصاديقى كه بر قواعد كلى منطبق مىشود ) عرض كردم : به خدا كه علم كامل و حقيقى اين است . امام ( ع ) پس از تأمّلى فرمود : آن علم است ولى علم كامل نيست . سپس فرمود : اى ابا محمد ! همانا « جامعه » نزد ماست ، اما مردم چه مىدانند جامعه چيست ؟ . . . جامعه كتابى است به املاء زبانى پيامبر ( ص ) و دستخط على ( ع ) ، تمام حلال و حرام و همه احتياجات دينى مردم ، حتى جريمهء خراش در آن موجود است . . . سپس فرمود : همانا « جَفْر » نزد ماست . . . و آن مخزنى است كه علم انبيا و اوصيا ( ع ) و علم دانشمندان گذشتهء بنى اسرائيل در آن است . . . . سپس فرمود : همانا مصحف فاطمه ( س ) نزد ماست . . . سپس فرمود : علم گذشته و آينده تا روز قيامت نزد ماست و . . . « 2 » امام‌حسين ( ع ) همانند ديگر اعضاى اهل‌بيت ( ع ) از متوسّمين ( باريك‌بينان ) ، راسخين در علم ، عالمان به « ما انزل الله » ، اهل ذكر ، داراى اسم اعظم ، و آگاه به زبان حيوانات بود . « 3 »

--> ( 1 ) - الاخبار الطوال ، ص 229 ؛ الارشاد ، شيخ مفيد ( ره ) ، ج 2 ، ص 377 ؛ بصائر الدرجات ، ص 152 . ( 2 ) - اصول كافى ، ج 1 ، ص 345 . ( 3 ) - ر . ك : همان ، ص 304 - 395 .