و « ابن‌عباس » در تفسير آيه شريفه « وَهُوَ الّذى جَعَلَ مِنَ الْماءِ بَشَراً فَجَعَلَهُ نَسَباً وَصِهْراً . » « 1 » مىگويد : « اين آيه درباره اصحاب كساء ( پيامبر ( ص ) ، على ( ع ) ، فاطمه ( س ) ، حسن ( ع ) و حسين ( ع ) ) نازل گرديده است . مراد از آب ، نور پيامبر ( ص ) است كه قبل از خلقت خلايق وجود داشت و در صلب حضرت آدم ( ع ) قرارگرفت ؛ سپس از صلبى به صلبى منتقل گشت تا رسيد به عبدالمطلب ، بعد از وى به دو قسم تقسيم شد جزئى به عبدالله منتقل گرديد و پيامبر ( ص ) از او متولد شد و جزء ديگر به ابىطالب كه على ( ع ) از او به دنيا آمد ؛ سپس على ( ع ) و فاطمه ( س ) با هم ازدواج كردند كه ثمره‌اش تولّد حسن ( ع ) و حسين ( ع ) شد . » « 2 » گرچه امام حسين ( ع ) داراى فضايل بىشمارى بود ، امّا يقيناً يكى از بزرگ‌ترين افتخارات آن حضرت همين بود كه فرزند سيدالكونين ، على بن ابىطالب ( ع ) و صديقهء طاهره ، فاطمه زهرا ( س ) ، و پرورش يافته دامن برجسته‌ترين شخصيّت‌هاى عالم امكان است . به همين جهت هنگامى كه حضرتش در مقابل لشكر ابن سعد قرار گرفت خودش را چنين معرّفى كرد : انَا ابنُ عَلىٍّ الْخَيْرِ مِنْ آلِ هاشِمٍ * كَفانى بِهذا مَفْخَراً حينَ افْخَرُ وَ جَدّى رَسُولُ اللَّهِ اكْرَمُ مَن‌ْمَضى * وَ نَحنُ سِراجُ اللَّهِ فِى الْارْضِ نَزْهَرُ وَ فاطِمَةُ امى ابْنِةُ الطُّهْرِ احْمَدِ * وَ عَمّى يُدعى ذا الْجَناحَينِ جَعْفَرُ وَ فينا كِتابُ اللَّهِ انْزِلَ صادِعاً * وَ فينَا الْهُدى وَالْوَحْىُ بِالْخَيرِيُذْكَرُ « 3 »

--> ( 1 ) - فرقان ( 25 ) ، آيه 54 او كسى است كه از آب ، انسانى را آفريد ؛ سپس او را نسب و سبب قرار داد . ( 2 ) - ائمتنا ، ج 1 ، ص 180 . ( 3 ) - مقتل الحسين خوارزمى ، ج 2 ، ص 37 ؛ الاحتجاج ، طبرسى ، ج 2 ، ص 103 . ترجمهء اشعار : من فرزند على بن ابى طالب ( ع ) از بنى هاشم هستم و اين افتخار هنگام فخر نمودن مرا كفايت مىكند . وجدم رسول خدا ( ص ) هست كه گرامى ترين شخصيت عالم بود و ما انوار خدا در زمين هستيم كه نورافشانى مى كنيم و فاطمه دختر پيامبر ( ص ) مادر من است . و عمويم جعفر صاحب دو بال ( در بهشت ) خوانده شود . كتاب خدا بر خاندان ما فرود آمد . و هدايت الهى در ما مى باشد و وحى از ما به خير يادكرده است .