ندارد ، شراب مىنوشد ، با سگ‌ها بازى مىكند ، اموال مسلمين را بدون حساب خرج مىنمايد ، و چنين مردى لايق خلافت مسلمين نيست . « 1 » يزيد نسبت به كارگزاران خود نيز همين‌گونه گذشت مىكرد و گاه به گاه اموال زيادى را به آنها مىبخشيد و در مخارج هم آنها را به حساب نمىآورد . نقل شده است كه عبدالرحمن بن زياد والى « خراسان » كه مردى مال دوست بود پس از واقعه كربلا به ديدن يزيد آمد . يزيد از او سؤال كرد كه چه مقدار مال با خود آورده است ؟ جواب داد « بيست ميليون درهم » . يزيد از او پرسيد آيا مايل است اموال را محاسبه و تحويل دهد و مجدداً به محلّ مأموريت خود برگردد ، يا اينكه اموال را به نفع خود بردارد و از مأموريت صرفنظر كند ؟ عبدالرحمن شق دوم را ترجيح داد و با برداشتن اموال ، از مراجعت مجدد به محلّ مأموريت صرفنظر كرد . « 2 » يزيد پس از عبدالرحمن ، « سالم » ، پسر ديگر زياد را به ولايت خراسان فرستاد و ولايت « سيستان » را هم كه در دست پسر ديگر زياد به نام عباد بود به آن اضافه كرد . عباد وقتى خبر را شنيد تمام موجودى بيت‌المال سيستان را بين غلامان خود تقسيم كرد و سيستان را ترك نمود . وقتى نزد يزيد آمد ، يزيد از اموال سؤال كرد و او جواب داد ، من در سيستان از مرزهاى مسلمين نگهدارى مىكردم و آنچه مال به دست مىآوردم بين آنها تقسيم مىنمودم . « 3 » اين اخبار به خوبى نشان مىدهد چه وضعيتى بر بيت‌المال مسلمين حاكم بوده است . و چه اشرافيتى را امويان به نام اسلام پديد آورده بودند . و چرا امام حسين ( ع ) فرياد مىزد : الا انَّ هؤُلاءِ قَدْ لَزِمُوا طاعَةَ الشَّيطانِ و تَرَكُوا طاعَةَ الرّحمنِ و اظْهَرُوا الْفِسادَ وَ عَطَّلُوا الْحُدودَ واسْتَأثروا بِالْفَىْءِ و احَلُّوا حَرامَ اللَّه و حَرَّمُوا حَلالَهُ و . . . ؛ « 4 »

--> ( 1 ) - ر . ك . تاريخ طبرى ، ج 4 ، ص 368 . ( 2 ) - تاريخ طبرى ، ج 4 ، ص 234 . ( 3 ) - همان ، ص 362 . ( 4 ) - همان ، ص 304 .