عبادت بت‌ها ، مردم را از پرستش آنها منع نمود : « وَ لا تَدْعُ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُكَ وَ لا يَضُرُّكَ فَانْ فَعَلْتَ فَانَّكَ اذاً مِنَ الظَّالِمينَ » « 1 » غير خداى يكتا هيچ يك از اين خدايان باطل كه به حال تو نفع و ضررى ندارد به خدايى مخوان و گرنه ( مشرك شده ) و از ستمكاران خواهى بود . و با بيان اين حقيقت كه بت‌ها نه مالك نيازمندىهاى انسان هستند و نه وزير و معاون ، و نه آبرومندِ نزد مالك اصلى مىباشند ، پرستش آنها را كارى غير عاقلانه خواند : « قُلِ ادْعُوا الَّذينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ لا يَمْلِكُونَ مِثْقالَ ذَرَّةٍ فِى السَّمواتِ وَ لا فِى الْارْضِ وَ ما لَهُمْ فيها مِنْ شِرْكٍ وَ ما لَهُ مِنْهُمْ مِنْ ظَهيرٍ » « 2 » بگو : كسانى را كه غير از خدا ( معبود خود ) مىپنداريد . بخوانيد ! آنها به اندازه ذرّه‌اى در آسمان‌ها و زمين مالك نيستند و نه در ( خلقت و مالكيت ) آنها شريكند و نه ياور او ( در آفرينش ) بودند . و خداوند متعال را كه آفريدگار و پروردگار همه اشيا است شايسته پرستش خواند : « يا ايُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذى خَلَقَكُمْ وَالَّذينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ » « 3 » اى مردم ! پروردگار خود را پرستش كنيد ؛ آن كس كه شما ، و كسانى را كه پيش از شما بودند آفريد ؛ تا پرهيزگار شويد . و مردم را به نفى شرك و اخلاص در عبادت دعوت نمود : « قُلْ انَّ صَلاتى وَ نُسُكى وَ مَحْياىَ وَ مَماتى لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ » « 4 » ؛ بگو نماز و تمام عبادات و زندگى و مرگ من همه براى پروردگار جهانيان است . و گناه شرك را غير قابل عفو معرّفى كرد :

--> ( 1 ) - يونس ( 10 ) ، آيهء 106 . ( 2 ) - سبأ ( 34 ) ، آيهء 22 . ( 3 ) - بقره ( 2 ) ، آيه 21 . ( 4 ) - انعام ( 6 ) ، آيهء 162 .