پژوهشكده تحقيقات اسلامى
69
زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى)
« انَّ اللهَ لا يَغْفِرُ انْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افتَرى اثْماً عَظيماً » « 1 » خداوند ( هرگز ) شرك را نمىبخشد ، و پايينتر از آن را براى هر كس بخواهد ( و شايسته بداند ) مىبخشد . و آن كس كه براى خدا ، شريكى قرار دهد ، گناه بزرگى مرتكب شده است . بههر حال مسلّم است كه آيات زيادى از قرآن مربوط به توحيد و مبارزه با شرك مىباشد و پيكار و مبارزهء اصلى رسول خدا صلى الله عليه و آله نيز در اين جهت بوده است ؛ چنان كه آن حضرت فرمود : « امِرْتُ انْ اقاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا انْ لا الهَ الَّا اللَّهُ وَ انَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله » . « 2 » ؛ مأمورم كه با مردم مبارزه كنم تا به يگانگى خدا و رسالتم گواهى دهند . سختترين دوران يك نهضت همين دوران سازندگى فكرى و اعتقادى است ، كه اگر با موفقيّت انجام گيرد تحوّلات بعدى آسانتر ، و آينده نهضت تضمين خواهد بود . پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله با تدبير و آگاهى اين دوران ( سازندگى فكرى و اعتقادى ) را پشت سر گذاشت و توانست در طول 23 سال رسالت خود اكثر مردم حجاز را به پرستش خداى متعال كه منشأ همه خيرات و بركات است مؤمن سازد . و زمينه تحوّلات سياسى و اقتصادى و اجتماعى را بهوجود آورد و يك انقلاب تكاملى همهجانبه را تحقّق بخشد .
--> ( 1 ) - نساء ( 4 ) ، آيهء 48 . ( 2 ) - صحيح بخارى ، محمّد بن اسماعيل البخارى ، ج 1 ، كتابالايمان ، ص 53 .