« وَ اذا بُشِّرَ احَدُهُمْ بِالْانْثى ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدّاً وَ هُوَ كَظيمٌ يَتَوارى مِنَ الْقَوم مِنْ سُوءِ ما بُشِّرَ بِهِ ايُمْسِكُهُ عَلى هُونٍ امْ يَدُسُّهُ فِى التُّرابِ الاساءَ ما يَحْكُمُونَ » « 1 » درحالى كه هر گاه به يكى از آنها بشارت دهند دختر نصيب تو شده ، صورتش سياه مىشود ؛ و به شدّت خشمگين مىگردد . به‌خاطر بشارت بدى كه به او داده شده ، از قوم و قبيلهء خود متوارى مىگردد ؛ ( و نمىداند ) آيا او را با قبول ننگ نگهدارد ، يا در خاك پنهانش كند ؟ ! آگاه باشيد كه بد حكم مىكنند ! در مورد علّت يا علل زنده به گور كردن دختران ، مورّخين نظر واحدى ندارند . امّا علّت آن هر چه باشد از اين جهت فرقى نمىكند كه نشان دهندهء قساوت قلب عرب عصر جاهلى است . و خداوند متعال در سورهء انعام با تأكيد فراوان ، اعراب را از اين عمل قساوتمندانه منع مىكند و مىفرمايد : « وَ لا تَقْتُلُوا اوْلادَكُمْ مِنْ امْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَ ايَّاهُمْ » « 2 » از ترس فقر فرزندان خود را نكشيد ما شما و آنها را روزى مىدهيم . و با بيان مسؤول بودن آنها در مقابل اين شقاوت مىفرمايد : « وَ اذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ بِاىِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ » « 3 » و آن هنگام كه از دختران زنده به گور شده سؤال شود : به كدامين گناه كشته شدند ؟ !

--> ( 1 ) - نحل ( 16 ) ، آيات 58 - 59 . ( 2 ) - انعام ( 6 ) ، آيهء 151 . ( 3 ) - تكوير ( 81 ) ، آيات 8 - 9 .