انَّ اللَّهَ سُبْحانَهُ بَعَثَ مُحَمَّداً صلى الله عليه و آله وَ لَيْسَ احَدٌ مِن‌َالْعَرَبِ يَقْرَأُ كِتاباً ، وَ لا يَدَّعى نُبُوَّةً . « 1 » على عليه السلام جهل و خرافه‌گرايى ترديدى نيست كه عرب قبل از بعثت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بهرهء چندانى از علم و دانش نداشت و با تعليمات انبياء سلف نيز فاصله زيادى پيدا كرده بود . به‌همين جهت براى جهان هستى و اشياء اطراف خويش ، تفسير صحيح پيدا نمىكرد و به ساختن الگوهاى تخيّلى اقدام مىنمود . و با ظنّ و وهم درصدد توجيه جهان هستى برمىآمد . قرآن كريم مىفرمايد : « يَضَعُ عَنْهُمْ اصْرَهُمْ وَالْاغْلالَ الَّتى كانَتْ عَلَيْهمْ » « 2 » [ پيامبر اسلام ] با بيان احكام آنها را از غُل و زنجيرهايى كه بر آنها بود رها مىسازد . بدون شك مراد از غل و زنجير در آيهء شريفه ، غل و زنجير مادّى نيست ، بلكه غرض اوهام و خرافاتى بوده ، كه به پاى عقل و فكر افراد بسته بوده است و از افتخارات پيامبر

--> ( 1 ) - نهج‌البلاغه ، خطبهء 33 ؛ بىترديد خداوند متعال هنگامى محمّد صلى الله عليه و آله را برانگيخت كه هيچ كتابى قرائت نمىكرد و وحى و نبوّت را مدّعى نبود . ( 2 ) - اعراف ( 7 ) ، آيهء 157 .