الا فَالْحَذَر الْحَذَر مِنْ طاعَةِ ساداتِكم وَ كُبَرائِكُم . . . فَانَّهُم قَواعِدُ اساسِ الْعَصَبِيَّةِ وَ دَعائِمُ اركانِ الْفِتْنَةِ وَ سُيُوفُ اعْتِزاءِ الْجاهِلية . « 1 » على عليه السلام زمامدارى لجام گسيخته نظم سياسى عصر جاهلى مبتنى بر ايدئولوژى خاصّ آن زمان يعنى شرك بوده است و شرك اساساً چيزى جز اعتقاد به شركت برخى اشخاص يا قدرت‌هاى طبيعى و اجتماعى در بعضى صفات ويژه آفريدگار نيست . سردمداران هواپرست و مشرك عصر جاهلى با تصاحب غاصبانه صفت « فعّال مايشائّى » پروردگار زمينه كامجويىهاى گستاخانه را پديد آورده بودند . در نظم جاهلى ، حكومت حاكمِ خود سر ، مقيّد به هيچ شرطى نبود . هر چه او به سود و صلاح خويش مىدانست - گر چه به قيمت جان انسان‌هاى ديگر تمام مىشد - به اجرا مىگذاشت و رعايا مجبور بودند كه بى چون و چرا از آنها پيروى نمايند لذا همين افراد روز قيامت مىگويند :

--> ( 1 ) - نهج‌البلاغه ، خطبهء 192 . زنهار ، زنهار ، از پيروى و اطاعت بزرگان و رؤسايتان برحذر باشيد اينان پى و بنيان تعصّب و ستون و اركان فتنه و فساد و شمشيرهاى تفاخر جاهليتند .