وَ كانُوا يَتَّقُونَ ، لَهُمُ الْبُشْرى فِى الْحَياة الدُّنْيا وَ فِى الْآخِرَة لا تَبْديلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ [ 1 ] « آگاه باشيد كه فقط اولياى خدا هستند كه هيچ گونه ترس و اندوهى بر آنان نخواهد نشست . آن كسانى كه واقعاً به حقيقت عالم ، ايمان و اعتقاد آورده‌اند و طريق پرهيزكارى و رستگارى را پيمودند . براى ايشان هم در زندگانى دنيا و هم در آخرت بشارت به الطاف خاص حضرت حقّ است و در اين مسأله و قضيّه هيچ تغيير و تبديل و دگرگونى راه ندارد . و اين چنين است كه سعادت و رستگارى بزرگ نصيب آنان خواهد شد . » نقش برگزيدگان و اولياى الهى در هدايت و سعادت بشر خداى متعال براى هدايت و ارائه راه و مسير موصِل به مقام قرب خويش راهنمايان و برگزيدگانى فرو فرستاده است تا به واسطه اطاعت و انقياد بشر از آنان ، از اين دغدغه خاطر بدرآيند و زندگانى خود را در دنيا و آخرت تباه نسازند و سعادت ابدى و رستگارى اخروى را از دست ندهند و اين لطف و عنايت حقّ است كه شامل حال بندگانش مىشود و بدون هيچ پاداش و چشم‌داشتى صرفاً براى رشد و تكامل انسان چنين كرامتى را به بشر هديه نموده است . به راستى تا به حال با خود انديشيده‌ايم كه اگر وجود اين برگزيدگان و اولياى الهى نبود چگونه ما مىتوانستيم از اين سعادت و رستگارى بىمنتهاى الهى برخوردار شويم درحاليكه هيچ راهى براى وصول به اين فوز عظيم و فلاح سرمدى جز پيمودن اين راه و عبور از اين مهالك و مزلّات دنيوى و نفسانى و شهوانى و اعتبارى وجود نداشته و نخواهد داشت ؟ و سؤال ديگر اينكه اگر اين برگزيدگان خود داراى خطاء و اعوجاج در طريق بوده باشند چگونه مىتوانند هادى و دستگير سايرين باشند ؟

--> [ 1 ] - سوره يونس ( 10 ) آيات 62 الى 64 .