و لذا بر اساس برهان ارتباط اين اولياى الهى با پروردگار بايد مصون از خطاء و محفوظ از تغيّرها و تبدّل‌ها بوده باشد و در اين اتّصال ، سرّ و قلب ولىّ خدا با مبدأ حيات ، خود با اشراب و افاضهء انوار حقّ ، حىّ و مستنير و منير خواهد شد و با استجلاب انوار بهاء ملكوت همچون چراغى فروزان هم خود نورانى و هم به ديگران نورافشانى مىنمايد . و امّا ديگران گرچه حظّ و نصيبى از علوم و معارف الهى برده باشند و با مبانى و حقائق آن كم و بيش سرگرم و متمتّع باشند ولى تا وقتى كه اين قلب و سرّ به آن مرتبه از كمال و صفاء و تجرّد نرسيده باشد ، احتمال خطاء در فكر و اعوجاج در مسير و انحراف در روش و منهاج در آنها وجود دارد . بارى از ميان راه‌يافتگان به حريم قدس و واصلان به قلّه قاف تنها كسى كه گوى سبقت را در عرصهء سباق از ساير انبياء و مرسلين و اولياى الهى ربوده و منزلت لىِ مع الله [ 1 ] را در بهترين و شايسته‌ترين جايگاهش از آن خود نموده است و به خطاب تشريف : لولاك لما خلقت الافلاك [ 2 ] نايل آمده است ، حضرت محمّدبن عبدالله صلّى الله عليه و آله و سلّم است كه وجودش اسوه و الگوى همه پيامبران و شاهد بر شراشر وجود آنان و مشرف بر ضمائر و اسرار و رموز نفوس انبياء و اولياء مىباشد . تاج سرت افسر لعمرك * ديباى برت قباى لولاك [ 3 ] عارف بزرگوار و حكيم الهى شيخ محمود شبسترى مىفرمايد : در اين ره انبياء چون ساربانند * دليل و رهنماى كاروانند

--> [ 1 ] - بحار الأنوار ، ج 18 ، ص 360 . [ 2 ] - همان مصدر ، ج 16 ، ص 406 . [ 3 ] - ديوان مرحوم حاج شيخ محمد حسين غروى كمپانى ، ص 8 .