مرحوم انصارى در اين نامه‌ها ، دستورات سلوكى را مرتّباً گوشزد مىنمود . اعراض از دنيا و توجّه به نفس و ضنّت بر عمر و اوقات ، و احتراز از مجالست با علماء سوء و اهل هوى ، و عدم ورود در مجالس پرهياهو ، از دستورات اكيده ايشان در اين مدّت بود . مراوده و مصاحبت علّامهء طهرانى با بزرگان و متشخّصين طائفه عرفان و سلوك الى الله كه جامع طريقَين ظاهر و باطن و متوغّل در جهتَين شريعت و طريقت بودند ، همچون علّامهء طباطبائى فيلسوف و حكيم علىالاطلاق و عارف و اصل ، و مرحوم آية الله حاج سيّد جمال الدّين موسوى گلپايگانى و مرحوم آية الله حاج شيخ محمّد جواد انصارى و مرحوم آية الله آقاى سيّد عبدالهادى شيرازى و مرحوم آية الله حاج شيخ عبّاس هاتف قوچانى ، و همچنين با بعضى ديگر از شاگردان مرحوم قاضى از يك طرف ، و حشر و نشر با اساتيد برجسته حوزوى در همه فنون و با همهء انظار و آراء گوناگون موجب تحقّق و تبلور جامعيّتى در ادراك و بصيرت به مغزى و اساس تشريع و منهاج و ممشاى حضرات معصومين صلوات الله عليهم أجمعين از طرف ديگر گرديد ؛ جامعيّتى كه بر محوريّت عرفان حقّ و يقين به حقّ و نفس‌الأمر به تمام معنىالكلمه و عمل به آن در هر شرائط بدون هيچگونه تسامح و مجامله متأثّر از كثرات ضالّه و مضلّه و مصلحت انديشىهاى ناصواب دور مىزند . آشنائى با مرحوم حدّاد ، و بازگشت به موطن به امر استاد سرانجام پس از هفت سال توطّن در نجف و اشتغال به تربيت و تهذيب و وصول به اعلى مدارج علمى و دروس حوزوى و أخذ اجازات از اساتيد فنّ ، خداوند متعال توفيق اتّصال و فيض حضور مبرّزترين شاگرد عرفانى مرحوم قاضى ، عارف كامل و سالك و اصل ، سند العرفاء الرّبّانيّين و قدوة الاولياء الالهيّين ، نادره عرصه توحيد و