مىتواند سالك را از هستى ساقط و او را در كام ابالسه وارد و به جهيم جهل و اهويه غاويه و مغويه بكشاند . مصاحبت و مراوده و پيوند وثيق علّامهء طهرانى با استاد خود طىّ هفت سال اقامت در قم حتّى در فصل تابستان و ساير اوقات تعطيلى طلّاب و نهايت بهره‌مندى از چشمهء جوشان اين مرد بزرگ در جميع معارف الهيّه : تفسير ، كلام ، حكمت ، فقه الحديث ، عرفان نظرى و تربيت سلوكى ، ايشان را به حكيمى متبحّر ، مجتهدى متضلّع ، مفسّرى فهيم و بالأخره سالكى وارسته مبدّل نمود كه به آينده‌اى درخشان و استفادهء خلق از رشحات فيض او بشارت مىداد . در اين هنگام والد بزرگوارش آية الله سيّد محمّد صادق حسينى طهرانى دار فانى را وداع گفت و ايشان را كه وصىّ مرحوم پدرشان بودند با كوهى از مشكلات و آشفتگيها و كارشكنيها و اذيّت‌ها كه مرحوم علّامه از آن دوران به تاريخ سياه پس از مرگ پدر ياد مىنمودند به دست حوادث سپرد . هجرت به نجف اشرف علّامهء طهرانى بمدّت يك‌سال براى رتق و فتق امور و إحقاق حقوق صغار و تثبيت مواضع وصيّت ، تحصيل را كه همچو جان شيرين عزيزش مىداشت رها نموده در طهران اقامت گزيد ؛ و سرانجام چون نتيجه‌اى جز شكست و ناكامى از اين اوضاع نديد ، يكسره بر تمام تعلّقات و شؤونات خود در طهران خطّ بطلان كشيده با اجازه از استاد علمى و عملى و سلوكى خود ( علّامهء طباطبائى ) به اتّفاق والده و اهل بيت در سنهء 1371 هجرى قمرى به نجف اشرف ، آستان ملائك پاسبان مَولى المَوالى اميرالمؤمنين عليه‌السّلام هجرت نمود .