علّامهء طباطبائى در يكى از نامه‌هائى كه از قم برايشان فرستاده بودند مىنويسند : « اگر نبود جلال و عظمت زيارت عتبهء مقدّسهء علوى ، و فيوضات و بركات آن آستان مبارك ، هيچگاه به عزيمت سركار رضايت نمىدادم و دورى شما را تحمّل نمىنمودم . » مرحوم علّامهء طباطبائى همچنان كه استاد ايشان در علوم متداوله حوزويّه بودند ، استاد عملى و سلوكى ايشان نيز بشمار مىآمدند ، و به ايشان دستور اشتغال به اذكار و اوراد توحيديّه و تهليليّه و يونسيّه و غير ذلك مىدادند . دستورات سلوكى علّامه طباطبائى به علّامه طهرانى از جمله دستورات علّامهء طباطبائى به ايشان اين است : فكر در موت ، فكر در نفس ، قرائت مسبّحات عندالنّوم ، سجده طويله با ذكر يونسيّه حدّاقلّ چهارصد مرتبه ، مراقبه به تمام معنى ، قرائت قرآن بطوريكه قارى را غير و خود را مستمع بداند ، قرائت سورهء ( ص ) در شبهاى جمعه ، نماز حضرت حجّة در شبهاى جمعه ، قرائت صد مرتبه انّا انزلنا در شبهاى جمعه و صد مرتبه در عصرهاى جمعه ، نوافل ليليّه و نهاريّه ؛ و هنگام عزيمت به نجف أشرف تأكيد مىنمايند با دو نفر از اعاظم علماء آنجا مراوده و حشر و نشر داشته باشند ، يكى مرحوم آية الله العظمى قدوة العلماءِ العاملين و عماد الفقهاءِ الرّبّانيّين : آقاى حاج سيّد جمال الدّين موسوى گلپايگانى - رضوان الله عليه - و ديگرى مرحوم آية الله سندالأعاظم الفخام و أسوة الصّلحاءِالكرام : آقاى حاج شيخ عبّاس هاتف قوچانى رحمة الله عليه . همچنين دربارهء اشتغال به امور تحصيلى و ارتباط با حوزهء علميّه از حضور در اجتماعات و مجالس غير ضرورى و غير مفيد و متلِف عمر و خلاف مرضاى الهى و معاشرت با افراد الّا معدود از آنان و ورود در مسائل متداوله و كثرات انفسيّه و اهواء مُغويه و دسته‌بندىها و آراء دَنيّه شديداً برحذر مىدارند ؛ و مىفرمودند : « دروسى را انتخاب كن كه براى تو مفيد باشد گرچه طلّاب آن اندك باشد . »