السيد محمد محسن الطهراني

24

مهر فروزان (نمائى اجمالى از شخصيت علمى و اخلاقى حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى ) (فارسى)

مظهريّت آنها در وجود سالك و ورود به حرم أمن تعبير مىشوند ، مىباشد . در مكتب عرفانى علّامه طباطبائى عقل و شرع و شهود سه ركن اساسى مىباشند استحاله انفكاك اين سه ركن در نظام تربيتى و هدايت پروردگار بمصداق آيه شريفهء : ( رَبُّنَا الَّذى أَعْطى كُلَّ شَىْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى ) [ 1 ] موجب گشت كه اين استاد و شاگرد تا آخرين لحظات حيات پربركتشان پاسدارى از جايگاه رفيع عقل و شرع و شهود را فريضه و نصب‌العين خود قرار داده ، با تمام توان در تحكيم و تثبيت آن بكوشند ؛ و بر خلاف اصل تعبّد و اطاعت عمياء ، كه در ساير ملل و نحل از فرق مدّعيان عرفان و تصوّف است ، و طَرد و رَدعِ اتّكاء به عقل و چه بسا به شرع از اصول مسلّمهء آنان به حساب مىآيد ، در مكتب اين دو بزرگوار عمل به يقين و اتّكاء به عقل محور حياتى تربيت و رقاء سالك در وصول به مراتب كمال تلقّى مىشد . علّامهء طهرانى بارها از ديگر استاد عرفان خود حضرت آية الحقّ والعرفان حاج سيّد هاشم حدّاد - رضوان الله عليه - به اعقل افراد دنيا تعبير مىآوردند ؛ و براى تعبّد كوركورانه از استاد بدون توجّه به جهت منطقى و عقلانى آن و ادراك صحيح مبانى استاد كه بسا موجب وقوع در مهالك و خطرات موبقه و غير قابل جبران مىگردد پشيزى ارزش قائل نبودند . بارها اين مطلب از مرحوم حدّاد - رضوان الله عليه - شنيده شد كه مىفرمود : راه سلوك راه عقل است و سالكى در اين راه موفّق‌تر است كه عقل او قويتر و قواى مدركه‌اش را نصيبى افزون باشد . مسأله‌اى كه در بسيارى از كريوه‌هاى سلوك و مواقف خطير خصوصاً با عدم دسترسى به استاد بالأخصّ پس از فقدان استاد ، عدم توجّه به آن

--> [ 1 ] - سوره طه ( 20 ) ذيل آيهء 50 .