اصطلاحى . تأييد بر مطلب آنكه در زمان خود رسول خدا مشركين در مسجد مدينه مىآمدند . رواياتى از عامّه در موضوع مورد بحث در « صحيح بخارى » ج 1 ، ص 120 قتيبه از ليث از سعيد بن أبى سعيد نقل مىكند كه از أباهريره شنيد كه رسول خدا گروهى را به سمت مسجد فرستاد ، آنها فردى را دستگير كرده بنام ثُمامة بن أثال و به مدينه آوردند . مردم او را به يكى از استوانه‌هاى مسجد بستند . و در روايات ديگر رسول خدا فرمود : او را آزاد كنند . ثُمامه از مسجد بيرون آمد و كنار نخلى نزديك مسجد غسل نمود و سپس به درون مسجد آمد و شهادت بر توحيد و رسالت رسول اكرم داد و مسلمان شد .

--> [ 1 ] و همچنين در ص 74 بابى دارد در اينكه مسلمان و مؤمن نجس نمىشود ؛ مىگويد : حديث كرد براى ما علىّ بن عبدالله از يحيى از حُمَيد از بكر از أبى رافع از أبوهريره : روزى در حال جنابت رسول خدا او را ملاقات نمود ، او خود را از كنار رسول خدا كنار كشيد و رفت غسل نمود ، سپس برگشت . حضرت فرمود : كجا بودى اى أباهريره ؟ عرض كرد : من جنب بودم و نخواستم با شما در اين حال بنشينم . حضرت فرمود : سبحان الله مؤمن كه نجس [ 1 ] - صحيح البخارى ، ج 1 ، ص 118 .