نمىشود !

--> [ 1 ] ممكن است شخصى در سند و وثاقت اين روايت ترديد نمايد ؛ بلى ممكن است ، امّا مقصود و منظور ما از نقل اين روايت اينست كه حتّى بر فرض عدم وثاقت در اصل محكى و واقعه ، اين نكته ثابت مىشود كه از لفظ نجس در اين خبر قطعاً معناى مصطلح اراده نشده است ؛ زيرا خود أباهريره مىداند كه بول و امثال آن موجب نجاست ظاهرى بدن و بالنّتيجه غسل آن مىشود ، پس چگونه از رسول خدا نقل مىكند كه مؤمن نجس نمىشود ؟ و اين نيست جز اينكه مقصود از اين لفظ ، نجاست باطنى و قذارت روحى است نه ظاهرى . همچنين در « المصنّف » ج 1 ، ص 200 روايت مىكند : حدَّثَنا وَكيعٌ عَن مَسعَرٍ عَن واصِلٍ عَن أبى وائِلٍ عَن حُذَيفَةَ : إِنَّ النَّبِىَّ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ ( وَ آلِهِ ) وَ سَلَّمَ لَقِيَهُ وَ هُوَ جُنُبٌ فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَاغْتَسَلَ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ : إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَايَنْجُسُ . [ 2 ] « از حذيفه روايت است كه روزى رسول خدا را در مسير ملاقات كرد و از آنجا كه جنب بود زود خود را دور نموده برفت و پس از غسل بازگشت . آنگاه رسول خدا فرمود : مؤمن كه نجس نمىشود . » [ 1 ] - همان مصدر ؛ همچنين در كتاب المصنّف ، ج 1 ، ص 199 ، با كمى تفاوت آمده است . [ 2 ] - و نظير آن در شرح معانى الآثار ، ج 1 ، ص 13 آمده است : . . . وَ قَدْ رَأيْناهُ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ ( وَآلِهِ ) وَ سَلَّمَ قالَ : الْمُؤْمِنُ لَايَنْجُسُ .